Dieta i książka

No i już po świętach. Odpoczęłam, ale i przytyłam prawie 2 kg. Zgroza, bo ważę już ponad 100 kg. Od dziś dieta czyli Dukan, bo tylko na tej diecie chudnę. Chcę teraz przejść wszystkie fazy i zrzucić 16 kg w tym roku. Później przerwa i od nowego roku dalej i tak aż do skutku. Trochę mi to czasu zajmie, ale wyjścia nie mam. Muszę schudnąć ze względu na zdrowie czyli nadciśnienie, kręgosłup i bóle nóg. Zobaczymy efekty. Powinny być. Tak sobie myślę, żeby Dukana połączyć z dietą kapuścianą to podobno przynosi dobre rezultaty. 
Przed chwilą wróciłam z miasta z zakupami i książką, którą dostałam w księgarni za darmo. Książka spadła podobno za regał, została odpisana, znalazła się i tym samym trafiła do mnie. Miałam dużo szczęścia. Książka to dla mnie skarb, bo przymierzam się jesienią, może od września do robienia serów. Wtedy już je będę mogła jeść, ponieważ będę na III fazie diety. Na razie dozwolone jest tylko białko czyli w moim wydaniu ryby i jajka, twaróg chudy i warzywa i to nie wszystkie. Najbardziej mi będzie brak owoców i właśnie serów. Bez słodyczy mogę żyć i bez wieprzowiny też...

Święta i Syberia

Święta na półmetku. Odpoczywam. Dużo śpię także w dzień i oglądam filmy na Zalukaj i na You tube. Obejrzałam  nowy sezon Wikingów i Gry o Tron. Wczoraj chyba jednak, choć się pilnowałam, za dużo zjadłam i nie bardzo mogłam spać w nocy. Dziś już dietka. Całe święta siedzę w domu, tak jak lubię. Wczoraj co prawda mieliśmy jechać do Darka czyli męża Krzyśka, ale z wyjazdu nic nie wyszło, bo do Darka niespodziewanie przyjechali goście i to z małym dzieckiem.  Na dodatek chłopczyk jest rozpieszczony, bardzo ruchliwy, gadatliwy i po prostu nieznośny, a to dla mnie za dużo dobrego. Oczywiście nie zgodziłam się jechać. Krzysiek się wściekł się, że jestem dzika i niedostosowana, ale został w domu. 
Dziś odpoczynku dalsza faza czyli filmy przeplatane drzemkami i może kończenie kolejnej czapki.
Wczoraj obejrzałam też film o Syberii i po raz kolejny stwierdziłam, że chciałabym tam żyć. Lasy, zwierzęta, pustka do miasta 500 km. To jest życie - prawdziwe, bez blichtru. Syberia kusiła mnie od zawsze. Kiedyś marzyłam sobie, że wybiorę się w podróż życia koleją transsyberyjską. Niestety nic z tego nie wyszło. Teraz myślę sobie, że gdybym była młodsza i nie miałabym obowiązków pojechałabym tam i zrobiła wszystko, żeby tam trochę pomieszkać, tak choć kilka miesięcy, Wiosną lub jesienią, ponieważ wtedy tam  życie jest najłatwiejsze, bo ani komarów nie ma ani 50 stopniowych mrozów. Niestety i z tych marzeń nic nie wyjdzie... Może w przyszłym życiu...W Polsce już nie ma takich miejsc. Wszędzie wsie ,,miejskie"- kolorowe domy, strzyżone trawniki, kostka, kute ogrodzenia i szybkie samochody...Brr.

https://www.youtube.com/watch?v=Whwh5VuPTtw


Zdjęcia z internetu...

Życzenia

Plany, robótki i haiku...

Dzisiejszy dzień jest raczej aktywny, choć pogoda do aktywności nie specjalnie zachęca. Ruch zaczął się już od rana, gdy przyszedł sąsiad, żeby się zorientować ile będzie miał pracy w najbliższym czasie. Praca będzie polegała na zrobieniu porządku z drewnem, którego sporo zgromadziłam i które leży to tu to tam na podwórku i w ogrodzie. Część drewna pewnie spróchniało, ale część sąsiad ma pociąć i złożyć w komórce, żeby było czym w zimie palić. W najbliższym czasie trzeba też go będzie poprosić o wywiezienie gruzu, który straszy na podwórku od zeszłorocznego remontu. Później będzie też miał cięcie na mniejsze kawałki drzew owocowych, gdy już zostaną wycięte. Drzewa są cztery i mam zamiar je zużyć do wędzenia mięs i serów. Wędzarkę w postaci metalowej beczki kupiłam za parę groszy od ,,trunkowego" sąsiada. zobaczymy jak się sprawdzi. Nabrałam ochoty na domowe wędzonki typu schab czy boczek. Pomyślę też z czasem o łopatce wędzonej i może kurczaku dla Krzyśka, a z czasem może i o kiełbasach jak mi się uda dobrą maszynkę kupić...
Dziś jeszcze czeka mnie wsadzanie czosnku, zabieg Reiki, tarot i pisanie tekstów. Co będę robić później jeszcze nie wiem, ale coś sobie znajdę.

Wczoraj skończyłam poduszkę i namalowałam obraz vedic art...

i ostatnie wiosenne haiku...

łąka za domem
w słońcu przy kępie brzóz
mlecz koło mlecza

wiśnia przy furtce
wyjmuję z twoich włosów
płatek za płatkiem

krzyż przy drodze
kolejna kropla deszczu
na tulipanie

Mrozy i folia w pyszczku...

Dzisiejszy dzień upłynął pod znakiem wiatru, zimna i deszczu. Padało prawie cały dzień i tylko momentami wychodziło jakieś takie dziwne pomarańczowe słońce. Jest mokro, szaro i ponuro. Ogrody są wdzięczne, bo wreszcie wszystko zostało  nasączone życiodajną wilgocią, żeby tylko tak zimno nie było. W nocy i nad ranem zapowiadają możliwość wystąpienia przygruntowych przymrozków. Obawiam się o warzywa, które wsadziłam i wschody. Dla pewności poprzykrywałam zagony folią, a roślinki ponakrywałam doniczkami. No i miejmy nadzieję, że strat nie będzie. Te zimne noce mają być też w kolejnych dniach i żałuję teraz, że nie kupiłam foli bąbelkowej albo takich specjalnych przeźroczystych kapturków do nakładania na rośliny. Jutro będę w sklepie to może kupię.

Wczoraj moja koteczka ściągnęła ze stołu parówkę w osłonce i kawałek folii połknęła. Niby je i nic jej nie boli, ale jeszcze od tego czasu w kuwecie nie była i obawiam się kłopotów. Mam nadzieję, że nic jej się nie stanie i wszystko skończy się dobrze, bo tego typu posiłki mogą się skończyć operacją. Zrobiłam oczywiście Krzyśkowi awanturę, że był nieostrożny, ale moje wrzaski niczego nie naprawiły, bo szkoda już się dokonała. Teraz siedzę, obserwuję ją drżę na myśl co może się stać.

Ognisko i relaks...

Niedziela palmowa zeszła mi spokojnie, choć trochę pracy jednak miałam, bo wczoraj buszowałam po internecie zamiast pilnie pracować. Zrealizowałam więc dziś jedno zlecenie dla agencji czyli 5 tekstów i posiałam słonecznik. Wsadziłam też trochę dymki. Palmy w tym roku nie mam poświęconej, co mnie trochę martwi, bo choć specjalnie religijna nie jestem to jednak palmę lubię mieć poświęconą. Po południu zaserwowałam sobie relaks przy ognisku. Było piwko o smaku jabłkowym, bo zwykłego raczej nie pije. Były też pieczone na patykach kiełbaski i ziemniaki z popiołu. Odpoczęłam, choć z duszą na ramieniu, gdyż niebo było zachmurzone i cały czas nie mogłam oprzeć się wrażeniu, że deszcz poleci lada moment...

Teraz też odpoczywam tylko, że już w domu na kanapie przy piecu. Jutro od nowa praca między innymi (35 tekstów do końca tygodnia) i działanie koło domu. Będziemy z Krzyśkiem wykańczać kamieniami rabatę od strony ulicy, żebym mogła na niej we wtorek zasadzić roślinki. Może marcinki tym razem bordowe o ile mi nie wykupili w sklepie, niezapominajki i bratki. Może też kupię jeszcze jakieś rośliny na skalniaki, żebym ich podlewać nie musiała, bo od strony ulicy wody nie mam i podlewam konewką. 
Wieczorem mam zamiar skończyć wreszcie tą poduszkę, którą zaczęłam już kilka dni temu. Może też napiszę jakieś haiku z wiosną w tle.

A na koniec wiersz i już zmykam na medytację...

Rytmy wiosny

są dni gdy odpoczywam

ukołysana wiatrem

tuląc w sercu

miękkie kształty natury

marzę

chłonąc śpiew ptaków

chwalących łąki

wybuchające zielenią

i ciepło słońca pieszczącego lasy

są dni gdy śledzę

deszcz obmywający tulipany

i mgłę pełzającą po polach

są chwile gdy oddycham

wonią wzrastania i pełni

wiosna

Praca, praca, praca...

Dzisiejszy dzień był bardzo pracowity. Byłam też na zakupach. Pojechałam rano i szybciutko wróciłam, żeby zdążyć wszystko zrobić co zaplanowałam. Kwiatki  w tym kwitnące cudne niezapominajki, posadziłam jeszcze przed południem. Wysiałam też marchew i posadziłam następną partię cebuli. Oprócz tego w ziemi znalazła się kupiona dziś kalarepka. Nie udało mi się kupić kolorowej fasoli to kupiłam tyczną fasolę szparagową. Tak, że z warzyw mam już wszystko. No prawie wszystko, bo brukselki jeszcze nie mam. Jutro dalsze sianie między innymi ziół. Posadzę też resztę cebuli. Problem mam z ogórkami i dynią, bo rosną w oczach i boję się, że wybujają zanim znajdą się w gruncie.

Po południu zajęłam się pracą czyli pisaniem tekstów, bo dostałam 3 zlecenia na weekend. I dobrze, bo każdy grosz się przyda. Później robiłam poduszkę, którą zaczęłam wczoraj, a jeszcze później zrobiłam kolejną czapkę. Poduszkę skończę jutro jak mi włóczki wystarczy. Tak to już ze mną jest - zaczynam coś nie kończę i zaczynam następne. Jutro będę też stawiać dwóm dziewczynom tarota. Obie mają problemy typu uczuciowych i potrzebują rady. Jutro będę też pisała haiku i kończyła wiersz...A w niedzielę mam zamiar upiec kiełbasę na patykach. I tak tydzień minie...