Codzienność

Codzienność

poniedziałek, 30 grudnia 2019

poniedziałek

Już po świętach. Kończy się kolejny rok. Dla mnie nie był zbyt łaskawy. Malo schudłam i nie wszystkie prace kolo domu udało mi się wykonać. Oby ten nadchodzący był lepszy. 
W zasadzie powinnam miec jakieś plany, a nie bardzo mam. Chcę tylko schudnąć i moze odmalować sypialnię. Moze pomyślę o tablecie graficznym, kilku kursach i o naprawie corela i to chyba wszystko. Od remontów chcę odpocząć na ten moment. 
Do prac kolo domu i w ogrodzie mam w tym momencie awersję. Z warzywnika zrezygnowalam, bo nie mam do tego ręki ani serca. Moja mama w zeszłym roku z krzaka pomidorów miała ponad 30 pomidorów, a mój taki sam wybujal i miałam 5... To bez sensu.

Dieta trwa od piątku. Trzymam się nawet bez problemu i nawet mnie to cieszy. Grzeszków nie ma. Przez święta przytyłam tylko 1 kg i teraz to spada. Jestem dobrej myśli. Dieta polega na jedzeniu tylko białka i warzyw. Nie wszystkich jednak, bo nie można np. marchwi i burakow. Nie można też owocow. Można jeść nieco tłuszczu roślinnego i napiału, ale chudego.

Sebastian pojechał wczoraj. Znowu mi próbował rządzić w domu. Nie pozwolę na to. Skasowałam numer.

Dziś przyjdzie znajomy do drzwi od pracowni. Moze też przy okazji zrobi gniazdko. Krzysiek jedzie do miasta na zakupy, a poźniej chyba będzie wyrzucanie piasku ze studzienki. Będę mu musiala pomóc. Boję się tej pracy za względu na mój chory kręgoslup. Będzie dziś opróżniane szambo...

czwartek, 26 grudnia 2019

czwartek

Drugi dzień świąt mija spokojnie. Jestem przejedzona i zmęczona psychicznie. Chce mi sie spać i marzę o ciszy, bo teraz telewizor chodzi cały dzień. Znalazlam kilka nowych kanałów, ktore mnie interesują. Oczywiście przyrodnicze. Nowy telewizor mnie cieszy - obraz czysty i kolory fajne. No i to 32 cale, a nie 14. Ten stary chyba mi Sebastian podłaczy w sypialni. Będzie dla Krzyśka. Już nie będę zmuszona oglądać w nieskończoność powtórek starych filmów i Chłopaków do wzięcia.
Jutro zaczynam dietę. Będę jeść tylko białko i warzywa bez strączkowych i ziemniaków. W diecie plaż poludnia dozwolona jest np ciecierzyca, ale ja jej jeść nie chcę. Nie będę tez jeść owoców. Moj plan na przyszly rok to osiągnięcie 79 kg na stałe. Bardzo kusi mnie granica nadwagi czyli 76 kg.Wzasadzie jest to możliwe, bo nowe diety zawsze nieźle na mnie działaly. Chyba się tyle jednak zrzucić nie uda. Motywację mam wysoką.

Czekam na śnieg, a tu pogoda jest jaka jest. Bardziej listopadowa. Wystarczająco długo żyję, by pamiętać śnieżne zimy. Pamiętam gdy sąsiedzi w pierwszy dzień świąt jeździli saniami na mszę. Pamiętam gdy w mikołajki leżał śnieg i gdy 1 listopada szlo się na cmentarz w futrze.

poniedziałek, 23 grudnia 2019

Życzenia

Wszystkiego dobrego z okazji świąt - szczęścia, miłości, powodzenia.


poniedziałek

Jestem zachwycona swoja kondycją. Okres gdy człapałam i dostawalam zadyszki oraz kołatania serca po wyjściu z przejścia podziemnego chyba minął. To zasługa ćwiczeń. Sukces będzie dopiero latem o ile będzie, bo latem miałam największy problem z aktywnością. Już jako młoda osoba latem nie miałam na nic siły. Słońce je ze mnie wysysało. Kiedyś podczas upału mdlałam. Cale życie musiałam uciekać ze słońca. Nie znoszę go więc i latem przesiaduję w domu.

Tak jestem napalona na dietę, że kusi mnie przejść juz na nią zaraz po świetach. To będzie chyba dieta plaż południa z tym, że pierwsza faza. Myślę by pokombinować conajmniej miesiąc, ale niekoniecznie tylko tyle, bo jeśli będę chudła to wytrwam oczywiście dłużej. Jeśli chudnąć nie będę, to przejdę znowu na zupy. W lecie planuję dietę Dąbrowskiej z tym, że chcę z  niej ostrożniej i dlużej wychodzić. W przyszłym roku chciałabym zejść na stale do 79 kg i oby sie udało.

Krzysiek w sobotę przyniósl mi z pracy 15 bananów, bo któryś z handlowców zostawił i ludzie z ekipy sprzatającej wzieli. Trzeba bylo je wykorzytać natychmiast, bo skorka juz zaczynala czernieć. Zrobilam koktail i ciasto. Znalazł też paczkę nowych wkrętów, taką migającą gwiazdę i 200 zl... :)

Książka, którą kupilam dość dawno temu jeszcze nie dotarla. Trzeba czekać 14 dni i dopiero wtedy zgłosić do księgarni. Na stronie monitoringu poczty wyglada jakby utknęła w miejscu nadania, ale licho wie... Nie podoba mi się to, bo chciałam do niej zerknąć w święta.

A na koniec zdjęcia mojej nowej szafy. Marzyłam o ludwikowskiej wlaśnie. Ta ma okolo 100 lat. Na jednym zdjęciu cala szafa sie nie zmieściła, bo przedpokój wąski. Zarobiłam ostatnio parę groszy to moze jeszcze kupię etazerkę. Myślę o nowej macie do jogi, bo moja jest pogryziona i niestety nie jest antypoślizgowa i niektóre asany utrzymać trudno. Muszę kupić żarówkę fotograficzną.




wtorek, 17 grudnia 2019

Wtorek

Nie ćwiczę już tai chi, bo nie dałam rady opanować ruchów dwoma rękami równocześnie. To nie jest prosty ruch ale i rotacja. Każdą ręka inna. Nie potrafie skupić sie na dwóch rękach jednocześnie i jedną ćwiczę dobrze, a drugą nie. Próbowałam przez kilka dni, wpadałam w coraz większa frustrację, staralam się i nie wychodziło. To jest podstawa ćwiczeń tai chi. Ruchy sa prawie zawsze dwoma rękami rownocześnie. Nie żałuję tego miesiąca. Od dawna mnie tai chi kusiło i musiałam sprobować. Nie sądziłam, ze to będzie dla mnie takie trudne. Ba niewykonalne. Pozostała mi joga. Ta mi idzie dobrze i oczywiście będę ćwiczyć dalej. Teraz ćwiczę około 35 minut. Czasem będę ćwiczyć dłużej. Kupiłam kolejną książkę o jodze. 



Kilka dni temu moja mama wyszla wieczorem do komórki po węgiel i zastała na podwórku sporego dzika. Stał niedaleko. Popatrzyl chwilę na nią i ruszył w stronę sadu. Na podworku byly kiedyś sarny i był lis. Teraz dzik. Taki kontakt z naturą mi sie podoba, ale dzików sie obawiam.

Czekam na Sebastiana. Będzie u mnie chyba do 2 stycznia. Troche w domu pomoże. Ciekawe ile razy się pokłocimy. On twierdzi, że nie ma zamiaru się ze mną kłócić, ale pewnie wyjdzie inaczej. Pewnie będzie chciał mną rządzić i ja się wścieknę, a wtedy awantura gotowa. Zawsze mu się uda mnie sprowokować. Źle się z tym czuję, bo dążę do spokoju...


Sprzedałam kolejne logo. Przygotowałam je z trudem, bo na starym laptopie, a tam ekran zmienia kolory, bo obudowa pęknieta. Muszę cos w końcu zrobić z tym. Albo naprawie stary laptop albo naprawię corela na nowym laptopie...



sobota, 14 grudnia 2019

sobota

Koniec tygodnia. Był dość intensywny, bo nie ominęło mnie sprzatanie, którego nie cierpię. Było trochę codziennie. Trochę też prac spadło na Krzyśka. Dziś sprzątania też nie uniknę, a jutro moze juz Krzysiek ubierze choinkę. Juz sie denerwuje, bo schodzi mu z tym dwie godziny. Zaproponowałam mu by nie wieszał wszystkich bombek, ale sie uparł, że powiesi. Jest ich bardzo duzo. Ta zabawki z mojego domu, z jego rodzinnego i jeszcze moje rękodzieło. Nie musi ich byc aż tak dużo.

Dziś oprócz sprzatania będzie praca. Krzysiek ma dniówke po poludniu to i ja wcześniej zaczne pracę. Będzie spokój w domu. Powinnam nadgonić, bo w środę juz chyba przyjedzie Sebastian i pracować będę mniej. 

Zmieniłam nieco treningi tai chi. Wcześniej codziennie było 20 minut rozgrzewki i 10-30 minut części technicznej. Teraz rozgrzewke skrociłam do 10 minut, a część techniczą wydłużyłam do minimum 20 minut. Tak jest lepiej, bo mam więcej czasu na opanowanie ćwiczeń. W czwartek minie mi miesiąc ćwiczeń. Kończę trzecią lekcję, a więc nie jest źle i nie jestem tak tępa jak myslałam. Ciągle sie jednak jeszcze mylę gdy ćwiczę sama.

Mam już prezenty na święta. Dołącze do nich kartki. To kosmetyki, a mama dostała tez książkę i ikonę decoupage.






środa, 11 grudnia 2019

środa

Krzysiek wreszcie pracuje. To praca fizyczna przy sprzataniu targowiska. Juz kiedyś to robil i powinien sobie poradzić. Tym samym więcej pracy w domu spadlo na mnie. Poza paleniem w piecu chyba będę musiała też czasami przynieść węgiel i drewno. Przy gotowaniu obiadu tez mi będzie rzadziej pomagał. Najbardziej nie lubię obierać ziemniaków. Tym bardziej teraz gdy kupił drobne.

Dziś musiałam jechać do przychodni, bo chciałam zmienić lekarza rodzinnego. Dotychczasowa lekarka juz kilka razy się pomyliła i przepisała Krzyśkowi za mało leków na caly miesiąc. Trzeba bylo często jeździć po recepty, a nikt nie ma na to czasu ani ochoty. Niedawno wrociła moja dawna lekarka. Jest na emeryturze i pracuje na pol etatu. Nigdy się nie myli i gdy może przepisuje tyle leków by w przychodni często nie bywać.

Z przychodni wróciłam taksowką, ponieważ do autobusu było ponad 40 minut czekania na dworze. Pogoda przy tym nie rozpieszcza, bo niby słońce, ale kałuże skute lodem. Wrociłam do zimnego domu. Koty zbiły sie w kłąb i wzajemnie sie grzały. W sumie im nie powinno byc zimno, bo w domu było 17 stopni. Napaliłam w piecu, wsadziłam termofor pod kołdrę, zaparzyłam herbatę imbirową i wyladowalam na mojej ukochanej kanapie. Koty od razu wlazły mi na kolana i przytuliły sie do mnie, a Mruczek zaległ na termoforze gdy tylko ciepło wyczuł. Już dziś nie wstanę wcale poza okresem przeznaczonym na ćwiczenia. Dziś będzie 30 minut tai chi, 25 minut jogi i chwilka na callanetics, bo mam duży brzuch i jedno ćwiczenie od wczoraj próbuję robić.
Jutro już cały dzień spędzę w domu. Chcę zrobić ikonę decoupage dla mamy pod choinkę. Muszę zrobić pranie i ogarnąć sypialnię, bo sprzatam juz na świeta.

poniedziałek, 9 grudnia 2019

poniedziałek

Mamie kończy się węgiel i trzeba przywieźc. Ona kupuje po pól tony. Problem jest z wjazdem, bo po remoncie wodociągu, samochody sie zakopują. Ostatnio kierowca nosił wiadrem. My mamy węgiel gdzieś do stycznia. Moze polowy. Będzie też trzeba chyba kupić troche drewna. Samym drewnem nie palimy, bo nie daje tyle ciepla co węgiel. Już się martwię co będzie w przyszlości. W związku z ustawą antysmogową nalezy wymienić piece. Oferta się rozrasta. Ostatnio znalazlam nawet piecokuchnię. Brzydka, nowoczesna, ale jest i to w osiągalnej dla mnie cenie. Poczekam jednak z zakupem do roku 2022. Nie wiem co kupić do pokoju dziennego. Marzylam o piecu ze ścianowką, żeby ogrzewać sypialnię. Niestety te zgodne z ekoprojektem kosztują 25000 i mnie nie stać. Niektorzy piece kaflowe przerabiaja na elektryczne. Boję się jednak cen prądu. Nie chcę się uzależniać. Trzeba będzie plany zmodyfikować. Moze kupię piec typu kozy o dużej mocy i zrobię okienko nad piecem do sypialni, żeby cieplo wchodzilo. Są fajne piece eko w starym stylu.

Dzięki ćwiczeniom się rozruszałam. Jestem bardziej sprawna i już nie unikam ruchu. Pierwsze wyzwanie to bylo napalenie w piecu, kolejne pójście po drzewo do komorki. Teraz przyszła pora na rabanie drewna. Kiedyś po rozstaniu się z pierwszym mężem byłam sama przez 15 lat. Musiałam sobie radzic bez mężczyzny. Trzeba było zarobić na siebie, na dom, malowac pokoje, tynkować, nosic węgiel, rąbać drewno. Radziłam sobie. Gdy Krzysiek zamieszkał ze mną przejąl prace męskie i bardzo mi ulzyło. Niestety stałam się bezradna wręcz i zniedołężniałam. Ruch był koszmarem. Mialam problem z wyjściem z wanny, nie chciało mi się robić sobie herbaty itp. Teraz trzeba z powrotem zacząć się ruszać. Tylko co będzie z moją kobiecością. Kobiece istoty są subtelne, delikatne, wiotkie i siekierą nie wymachują.

Powinnam kupić leginsy bawełniane do chodzenia po domu, bo w nich się dobrze ćwiczy. Powinnam kupić dwie męskie piżamy, bo tylko w takich śpię w mrozy. Powinnam kupić coś do chodzenia po domu, bo dwa zeszłoroczne cienkie swetry musiałam wyrzucić. Jeden zaplamiłam czarną farbą, a drugi był zbyt szeroki. Wpadla mi i w oko bluza z logo akademii dao i znakiem tai chi. Dzięki akademii uczę się tai chi. Moze też wezmę grubszą męską podkoszulkę. Też z logo. Ciuszki są tanie. Drogich nigdy nie kupuję. Wolę wspomoc koty. Często kupuję ubrania uzywane...



piątek, 6 grudnia 2019

piątek

Wczoraj minęły 2 tygodnie odkąd ćwiczę Tai Chi Chuan w stylu Chen. Ćwiczę codziennie po okolo 30-50 minut w tym 20 minut rozgrzewki. Jestem przy drugiej lekcji. Z pierwszą miałam problemy, bo mam słabą koordynację ruchową i nie mogłam załapać. To kilka ruchów- ruch ręką, obrót, przeniesienie ciężaru. Tym razem idzie trochę lepiej, ale trochę sie obawiam kolejnych lekcji. Podobno przeciętne osoby opanowują lekcję w tydzień. Mnie może to nie wystarczyć. Mam też problem z niektorymi ćwiczeniami z rozgrzewki. Z trudem robie przysiad na całych stopach i zbyt krotko wytrzymuję stanie na jednej nodze. Już jednak jest mały postęp.

Jeśli chodzi o jogę, to minął mi miesiąc. Też ćwiczę codziennie. Teraz po okolo 25 minut. Tu postęp jest większy. Już za każdym razem robie kwiat lotosu, ale trochę nisko. Za każdym razem robię łuk i pysk krowy z jednej strony. Z drugiej strony jest kiepsko, bo nie łapię rąk za plecami. Postęp jest także w oddechu i w skłonach do przodu. Już prawie kładę sie przy skłonach na podłodze.

Po ćwiczeniach czuję sie o wiele lepiej niż wcześniej. Jestem sprawniejsza i chodzę szybciej. Bez problemu wstaję z podłogi i z niskiego fotela u mamy. Widmo niedołężności na razie odeszło w cień.

Chyba jednak trochę drobiazgów kupię...Wpadło mi w oko to... Oczywiście w sklepie Garneczki... Do tego trzeba kupić tradycyjny nóż uniwersalny i średnią tortownicę.







Powinnam już kupić kosmetyki na prezenty. 

środa, 4 grudnia 2019

środa

Grudzień i od razu jest chłodniej. W piecokuchni jeszcze na stałe nie palimy, bo Krzysiek nie chce nosić węgla. Dziś moze ja sprawdzimy albo w piątek. Na pewno rozpalę w niej w Wigilię bez względu na pogodę, bo trzeba ugotować wieczerzę. Niby czekam na śnieg, ale nie chciałabym by Sebastian jechał w śniezycę i tak się droga martwię. W tym roku moze przyjedzie 18 XII. Będzie chyba do 2 I. Przyjazd i wyjazd trzeba dostosować do przewozu, bo w niektore dni ludzi jest więcej. Nie chcę by przez droge stał. Kiedyś na tej trasie jeździł autobus, a teraz jeździ bus. Mozna też dojechać pociagiem, ale jest kilka przesiadek.
Kilka dni temu spadł pierszy śnieg. Niewiele, ale i tak wywołał popłoch wśród wróbelkow. Młodzież z tego roku go nie zna i bała sie opuścić do jedzenia. Nawet mamy wołania się na nic zdały...

Listopad był niezly jeśli chodzi o zarobki. Grudzień raczej będzie gorszy. Teraz powinnam, a raczej muszę kupić kilka podobrazi. Wyszły mi też farby w tym pomarańczowa, a teraz jest mi niezbędna, bo maluję jesień. Trochę farb się zepsuło. Porobiły się w nich takie grudki. Niby mozna malować, ale wolałabym kupić nowe. Nic więcej chyba w tym miesiącu nie kupię, bo zbieram na telefon. Mój jest bardzo niepewny. Powinnam kupić garnek, bo mój ulubiony stracil ucho i stolnicę, bo moja po babci juz nie jest szczelna. W tym roku ozdob na Boze Narodzenie nie kupię raczej. Kupilam w zeszłym roku i mam. Posłużą mi jeszcze kilka sezonow. Chcę za to kupić kosz na drewno...




Na święta nie będzie generalnych porzadkow, bo byly jesienią. Dom ogarnę z grubsza jak przeważnie to robię. Na święta przygotowałam trzy nalewki - z gruszek, z jabłek i z bananów. Tej ostatniej jeszcze nie robilam. Będzie jeszcze zbojnicki grzaniec na świeta i moze ajerkoniak na Sylwestra. Do tego pewnie piwo, bo i Krzysiek i Sebastian je lubią.

Krzysiek kupił mi mrożony szpinak. Dodałam go do jajecznicy i bardzo mi smakował. Po niechęci z okresu dzieciństwa nie pozostał nawet ślad.

Jajecznica

jajka
cebula
kawałek papryki
sól
olej
ulubione zioła u mnie bazylia i gałka muszkatałowa
pieprz
jajka

Śpię już z termoforem...

niedziela, 1 grudnia 2019

Niedziela

Już grudzień. Adwent. Czas pędzi jak szalony. Za kilka tygodni święta, a u mnie pierniczki jeszcze nie upieczone. Wezmę się za to jutro. Nie upiekę dużo. W tym roku będą bez czekolady i lukru. Nie wiem co zrobię z ozdobami na choinkę. Wszystko mam z zeszłego roku. Nawet łańcuchów z bibuły mi nie brakuje. Przygotowanie ozdob to tradycja w moim domu. Co rok jako dziecko przygotowywałam z ciocią ozdoby. To były łańcuchy z bibuły i słomki, muchomorki, mikołaje, gwiazdki. Lubię choinki ubrane w tego typu ozdoby. Są bardziej swojskie. Ja nie stawiam na elegancję.

Jakiś czas temu znalazłam w internecie bardzo ciekawą sesję yin jogi. Trwa 45 minut. Asany nie są trudne do wykonania. Przećwiczyłam raz i bardzo mi sie to spodobalo. Będę wracać. Jedyny problem z joga teraz to zimno. Ćwiczę na podlodze w sypialni, a ona jest nieogrzewana jeszcze. Strasznie od podłogi ciągnie. Aż się boję co będzie w zimie. W pokoju dziennym ćwiczyć nie mogę, bo koty mi żyć nie dadzą. Ciekawskie są.



Znowu maluję. Na razie pejzaże jesienne, a raczej wczesną jesień. Chcę uchwycić kolory i klimat. Myślę o jednym obrazie tygodniowo albo jednym rysunku. Nadal jestem na kursie u Krissa Wieliczko. Ma tez być kurs malarski. Oczywiście jestem chętna. Moze w przyszlym tygodniu wyślę obrazy do oceny. Zrezygnowalam z zajęć, ale nie z dalszego rozwoju.




Zaległa wypłata z jednego miejsca mi wplynęła i kupiłam wianek z szyszek. Chcę go na drzwi. Oby mi tylko go nie ukradli.



czwartek, 28 listopada 2019

czwartek - duchowość i nie tylko, szpinak i Pikuś...

W ostatnim czasie intensywnie pracuję z moją duchowością. Rozwijam się i nie mam zamiaru przestać. Zmiany ida w dobrym kierunku, bo jestem wyciszona i często odczuwam wręcz błogość. Sny tez sa inne - lepsze. Czuję też, że moi przodkowie sa zadowoleni z moich poczynań. Czasem mi się śnią. Gdy zamknę oczy widzę ich. Mama twierdzi, że sie starzeję. Ja twierdzę, ze to wplyw neptuna. Teraz aspektuje ważne punkty w moim horoskopie. Aspekty są na razie pozytywne, ale będzie i negatywny za jakiś czas. Ktoś mnie moze oszukać, albo będę sie łudzić. Mam pewne podejrzenia, ale nich to sie toczy jak się toczy. Nic nie zmienię. Jeśli ktoś mnie oszuka to jego sumienie będzie obciążone.

Chcialabym, zeby mi Krzysiek kupił mrożony szpinak. Nigdy od czasów dzieciństwa go nie jadłam. Wtedy w przedszkolu to była katorga, bo mnie zmuszali, a ja warzyw jeść nie chciałam. Nie jadlam chyba do 15 roku życia. Wtedy zaczęłam jeść sos koperkowy i sałatkę jarzynową. Pokochałam kalafiory, papryki, buraki i warzywa korzeniowe. Jako dziecko jadłam tylko pomidory, ogórki, rzodkiewkę, kapustę, kalarepkę, cebulę, fasolkę szparagową i strączkowe i to wszystko. Kochałam za to owoce. Nadal nie przepadam za natką i liśćmi selera. Szpinak chcę wypróbować. Kusi mnie do omletów. Może do jajka, mufinek, zapiekanek. Nadal nie jadam czystych zup jarzynowych. Muszę mieć śmietanę, ale mąką juz nie zaprawiam i kostek bulionowych juz nie uzywam. Zaprawiam oliwą z oliwek.

Moj Pikuś od zabiegu na zęby czuje sie zdecydowanie lepiej. Wtedy tez go podeptałam i musiał brać tabletki, bo nie mogł wskoczyc na kanapę. To podeptanie wbraw pozorom bylo dla niego szczęśliwe. Juz wcześniej miewał czasem problemy z wskakiwaniem na kanapę i czasem się potykał, ale ja myślałam, że to wiek. Po podeptaniu byłam z nim u weterynarza i robiłam  mu Reiki. No i ozdrowiał calkiem. Teraz wręcz fruwa jak za młodych lat. To ruchliwy piesek. Aktywność przejawia gdy sie wita, a robi to nawet gdy kogoś 15 minut nie ma obok niego. Juz sie cieszy- skacze i szaleje. Jest też bardzo rozpieszczony i czuły, przymilny. Lubi lezeć na kolanach, przyulony albo z pyszczkiem na mojej lub Krzyśka nadze. Niedlugo skończy 12 lat. Szybko zleciało...









Sprzedałam kolejne logo... Trzeba je było trochę przerobić, bo nazwa nie ta...



poniedziałek, 25 listopada 2019

poniedziałek o naturze i zwyczajach i tai chi

Już po Marcinie. Późna jesień jakaś nietypowa w tym roku. Długo było ciepło i mało padało. Ten brak deszczu nie przysłuży sie przyrodzie. Tęsknię za szarugą. Lubię siedzieć po zmroku tylko przy świecach i sluchać deszczu i pieca. Brak mi tego w tym roku. Wygladam na pierwszy śnieg. Zawsze juz wieczorem poprzedniego dnia, czuję gdy ma spaść. Niby mało na dwór wychodzę, a nadal mam szczególna więź z naturą. Nie lubię jej jednak ujarzmiać. Wygładzona i porzadna wydaje mi sie sztuczna. Piękna jest dzika lub z minimalna ingerencja człowieka. Jeśli łany zbóż to z kąkolami, makami i chabrami. Podwórko porośnięte ziolami i dzikimi kwiatami. Bardziej mnie cieszą pokrzywy na podwórku niż przycięty trawnik. Sad nieprzycinany z kwietna łąką.

Im jestem starsza, tym bardziej zwracam uwagę na tradycję. Wracam w myślach do tego co było w moim domu. Przypominam sobie zwyczaje i to co było ważne dla moich bliskich. O tej porze w czasach mojego dzieciństwa i wczesnej młodości wszyscy myśleli o wędzeniu na święta i o robieniu kiełbas. Wędzarki były dwie. Potężną murowano-drewnianą zbudował mój dziadek, a mniejsza drewnianą tata. Wszystko na święta bylo domowe - szynki, schaby, boczki, kiełbasy. Ja też przed świętami wkładam do saletry schab. Tylko schab, bo szynki nie potrafie wiazać. Na robienie kiełbas nie mam odwagi. Moze kiedyś jednak spróbuję. Zacznę od szynki. Może w przyszłym roku.

Kocham kaszę. Każdą. Robię z niej krupniki, kotleciki. Podaje z sosami. U mnie w domu kiedyś jadało się tylko mannę, pęczak, kaszę gryczaną i krakowską. Lubiłam i lubię pęczak z kotletem mielonym i sosem grzybowym. Czasem podaję z sosem pomidorowym. Moje ostatnie odkrycie to kasza bulgar. Na stałe wejdzie do mojej kuchni. 

A tu przepis na potrawkę

- kasza bulgar
- groszek konserwowy
- cebula
- sporo marchwi
- olej
- pomidor
- oliwa
- czosnek
- sól
- pieprz
- zioła

Kaszę ugotować, dodać groszek, przyprawy i podduszona cebulę z pomidorami i startą na tarce o grubych otworach marchwią. Wymieszać.

Nadal ćwiczę 25 minut dziennie jogę i 20 - 30 minut tai chi. Do tego dochodzą dwa treningi tai chi 60-70 minutowe w tygodniu. Jeszcze mi stawy nie wysiadły. Jest moc i wydaje mi się, ze juz ożyłam. Wykupiłam treningi - pakiet 11 lekcji około godzinnych. W zestawie/każdej lekcji/ jest rozgrzewka i nauka ćwiczeń. Jestem tępa i nie mogę opanować ćwiczeń w lewą stronę i lewą ręką. Na razie nie mam ambicji by ćwiczenia zapamietać i ćwiczę z trenerem. Na razie to poziom 0. Jest jeszcze jeden pakiet na tym poziomie. Nie wiem ile czasu mi zajmie opanowanie całości. Mogę mieć problem z zapamiętaniem wszystkich ruchów i ćwiczeń. Mam tez problem z zachowaniem równowagi. Przy niektórych ćwiczeniach sie chwieję. Mam nadzieję, że z czasem to minie.


*** 

słońce zakwita szkarłatem

już chowa twarz

noc wpełza do pokoju zapalam świecę

jeszcze raz dotknij mojej skroni

pomaluj usta oddechem
nim odejdziesz z wiatrem
szeptem prowadzącym rozmowę z
mgłą na rozstajach dróg
czy słyszysz jak krzyczy
moja dusza
ujarzmiona i zniewolona
czujesz ból
widzisz samotność  chichoczącą w kącie


sobota, 23 listopada 2019

sobota - zmiany, plany i Morus

Odkąd zrezygnowałam z zajęć w ośrodku kultury czuje sie lepiej. Nie odczuwam presji, ze muszę wyjść z domu i dobrze mi z tym. Ugrzęzłam w domu i się tym rozkoszuję. Trochę sie boję, że zdziczeję. Moje zachowanie jest w zasadzie normalne. Niektórzy gdy im saturn schodzi pod ascendent uciekaja w Bieszczady o ile maja taką możliwość, a ja zaszyłam sie w domu. Oczywiście maluję. Na razie jeszcze pejzaże jesienne. Czekają kwiaty, a tu niedługo zima. Mam wydrukowanych kilka ładnych zimowych pejzaży i niedługo o nich pomyślę. 

Sebastian może w tym roku przyjedzie trochę wcześniej. Coś wspominał o tym. Zobaczymy. Pracy tym razem nie będzie miał dużo. Moze mi tylko coś z drzwiami od pracowni zrobi i moze powiesi mi połkę na ikony. O ile ja kupię. Trzeba tez przepalić piłę i kosę. Nie wiem po co i w to nie wchodzę. Twierdzi, że trzeba, to trzeba. Będzie do początku stycznia, bo chcę by był z nami w Sylwestra. Mam nadzieję, ze sie nie połócimy. Gdy Sebastian jest mniej pracuję

Morus nadal nie je. Odkąd do mnie przybył je bardzo mało i jest strasznie chudny. Drobny jak dyplomatycznie nazwał go weterynarz w mojej bylej przychodni, która juz nie istnieje. Już nie wiem co mam z nim zrobić. Skubnie troche chrupek urinary, bo miał problem z pęcherzem, troszkę mięsa i koniec. Ostatnio przeprowadziłam mu radykalne odrobaczanie, bo myślałam, ze to pomoże i nie pomogło. Kocina  skończy w tym roku 10 lat. Przywiozłam go z targu, gdzie sprzatał Krzysiek gdy miał jakies pól roku. To miły kot, proludzki, czuły. Lubi lezeć na kolanach, a właściwie z kolan nie schodzi. Gdy miejsca na kolanach brak, chodzi i miauczy.







Za to Rozi tyje coraz bardziej.  Jest już grubiutka. Brzuszek okrągły  i nawet pyszczek wygląda inaczej. Teraz czas na Majkę. Ostatnio tylko jedzenia szuka.                                                  

czwartek, 21 listopada 2019

czwartek i plany

Trzeba by upiec pierniczki. Nie będzie ich zbyt dużo i nie będę ich dekorować, ani wieszać na choince. Są do zjedzenia. Wcześniej wyladują w puszce. Pierniczki piekę ja, ale nie jest to tradycja rodzinna. Babcia piekła kruche ciastka z cukrem i to one zdobiły choinkę. Przepis niestety zaginął. Przed świetami jeszcze przygotuje pierogi, bo w Wigilie sie nie wyrobię. Będą tradycyjne, czyli z kapusta słodka i grzybami. Takie robiła juz moja prababcia i tradycja jest przekazywana z pokolenia na pokolenie. Na mnie się skończy, bo nie mam córki. Pozostałe potrawy wigilijne też były robione w moim domu od zawsze. Tylko kutię zaczęłam robic niedawno dla Krzyśka. Co roku po Wigilii sobie obiecuję, ze w następnym roku potraw będzie mniej, ale na obietnicach sie kończy. Musi być zupa grzybowa z łazankami, kapusta z grzybami na gęsto duszona i kapusta ze śmietana gotowana, grzyby w śmietanie, ryba, pierogi i kompot z suszonych śliwek. Do tego dokładam kutię, śledzie, sernik, makowiec, owoce. Potraw mięsnych u mnie na stole nie będzie. Kiedyś były Wigilie postne i takie u mnie w domu będę zawsze.

Kupiłam niedawno gofrownicę i jestem z zakupu zadowolona. Kupiłam też toster. Kiedys dawno temu miałam. Ostatnio grzanki robiłam w piekarniku, ale to trwało dość długo. Grzanki lubię. Dodaje do zupy i jem z dodatkami. Uwielbiam z jajecznicą i dzemem. W tym miesiącu to juz chyba ostatni zakup, bo wolne fundusze sie skończyły. Gdyby jakieś wpadły, to kupię wianek na drzwi.

Powinnam kupić nowy telefon. Tym razem z androidem. Jest fajny ale mnie w tym momencie nie stać. To oczywiście nokia.

Kotlety z ciecierzycy

- szklanka ciecierzycy
- spora cebula
- olej
- sól
- jajko
- bułka tarta
- pieprz
- ulubione zioła

Ciecierzycę zamoczyc na noc i ugotować. Cebulę rozdrobnić  i zeszklić. Wszystko zmielić. Ja rozdrabniam w urządzeniu do rozdrabniania warzyw. Wszystko wymieszać, razem  z jajkiem, bułką, przyprawami. Smażyć na rozgrzanym oleju. Czasem dodaje pieczarek lub grzybów suszonych oczywiście wstepnie przygotowanych. Podaję z majonezem, ketchupem lub sosem np. grzybowym. Czasem podaje z surowką z kiszonej kapusty i marchwi.

Zapropnowałam mojej mamie gotowanie objadow, ale sie nie zgodzila. Stwierdzila, ze by umarla przy nas z glodu. Ona kocha mięso, a my je jemy raz w tygoniu. Czasem robię coś z kiełbasą. Szczerze mowiąc ulżyło mi, bo jest kapryśna i wymagająca. Zaproponowałam kupno hurtem jedzenia w sloikach w internecie stwierdziła, że z internetu nie chce. Ponoć nie chce za dużo na raz wydać. Według mnie to kaprys. Babcia była aniołem przy niej. Taki mój los, ze z mamą nie mozemy sie zgodzić.

poniedziałek, 18 listopada 2019

Wtorek

Koniec listopada coraz bliżej. Niby czekam na pierwszy śnieg, ale tym razem zimy sie boję. Mam uszkodzone drzwi do pracowni i strasznie wieje. Jeśli sie nie uda ich naprawić, trzeba będzie jakoś zabezpieczyć je na zimę. Drzwi sa stosunkowo nowe i drewniane. Wymieniać ich nie chcę. Sebastian twierdzi, że jest uszkodzona ościeżnica. Ponoć jest spaczona. Ja sie nie znam, ale gdy sie je domknie na siłe i przekręci klucz, blokują się i jest problem z otworzeniem. Zamykamy na łańcuch, ale szpara jest spora. Jest z nimi problem od włamania. Coś trzeba będzie z tym zrobić.

Jest problem z moja mamą. Mama jest sprawna fizycznie, lekow nie bierze,  jest energiczna, bucha adrenaliną i ma duzo siły, ale psychicznie nic robic nie chce. Niby jest samodzielna jeśli chodzi o prace w domu, ale ciągle narzeka. To nie depresja tylko jakiś bunt. My jej załatwiamy wszystkie sprawy poza domem, ale czuję, że oczekuje więcej. Ona nosiła swojej mamie węgiel, paliła w piecu, gotowała obiady. Babcia  w jej wieku praktycznie nic nie robiła. Mama chyba tez tak chce. Niestety ani ja ani Krzysiek nie podołamy. Ja mam chory kręgosłup i nie dam rady pracy fizycznej wykonywać, a Krzysiek z trudem nosi węgiel dla nas. Ma chore serce i rozszerzenie aorty. No i idzie do pracy. Opłacić nie ma kogo. Z resztą mama nie chce dać na to pieniędzy. Chciałam jej załatwić opiekunkę przez internet, ale sie nie zgadza, bo ludzi nie toleruje. Nie wiem co będzie dalej tym bardziej, że mama ma wymagania. Tego co my jemy nie zje. Chce jeśc obiad o 12, a my jemy wieczorem. Jeśli chodzi o węgiel to nie uznaje ładowania łopatą. Wszystko trzeba załadwać ręcznie po węgielku bo rzekomo piec miału nie pali.

Pracuję usilnie nad zatkanym uchem. Niby słyszę, ale coś mnie w uchu uwierało i ciągle jest w nim sporo woskowiny. Używam olejku, plukam wodą. Robię tez konchowanie. Podobno niektórzy uzywają wody utlenionej. Oby te zabiegi pomogły, bo laryngolog mi się nie uśmiecha. Musiałabym go odwiedzać często, bo często mi się uszy zatykają. Mam to po tacie. On też miał z tym problem. Na razie jest lepiej. Nic już nie boli i nie uwiera, a ostatnia koncha była prawie czysta... Jeszcze tylko w uchu szumi. Za kilka dni zamówię świece dla Krzyśka, bo też domaga sie zabiegu.

Jestem po pierwszym treningu tai chi. Uczę sie przez internet. Pierwsza lekcja jest bezpłatna, kolejne płatne, ale ceny niskie. Na razie ćwiczę 20 minut. To rozgrzewka. Trening jest poziomu 0, ale nie dla seniorów. Daję sobie radę i jestem ożywiona po ćwiczeniach i rozgrzana. Kolejna część trwa 15 minut. Moze juz pod koniec tygodnia ją dolożę. Ostatnia to 30 minut. Caly trwa troche ponad godzinę. Gdy już uda mi sie tyle przećwiczyć jednym ciągiem, będę ćwiczyć 3 razy w tygodniu lub 2 gdy sie juz rozruszam i czasu będzie mało. Na razie mam problem z zachowaniem równowagi. Z jogi nie rezygnuję. Chcę ćwiczyć codziennie po około 20 minut. Ociężałość mi musi przejść. Jeszcze za wcześnie na zniedołężnienie...

Potrawka z soczewicy i ryżu

60 gram soczewicy
woreczek ryżu
6 pieczarek
2 marchwie
cebula
olej
curry
pieprz
sol
koncentrat pomidorowy
pomidor
czosnek

Soczewicę zamoczyc i ugotować. Ugotować ryż. Marchew zetrzeć na tarce o dużych otworach, dodać rozdrobniną cebulę i pieczarki, podsmażyć. Wszystko wymieszać, dodać przyprawy i koncentrat. Dla mnie to byly dwie porcje.


Zanim powiedziałam tak



szukałam  schronienia

 nim powiedziałam tak

chciałam zbudować dom

na granitowej skale
miał tchnąć ciepłem i miłością
szukałam spokoju
chciałam pomilczeć z tobą
zaznać ukojenia i ugasić pożar wspomnień
pamiętam
noce krzyczące rozkoszą
czułość i tęsknotę gdy znikałeś choć na chwilę
i pewność jutra o poranku
wtedy powiedziałam tak

sobota, 16 listopada 2019

sobota

Od przyszłego miesiąca chyba zrezygnuję z zajęć w ośrodku kultury. Powód jest taki, że obecnie jest mi coraz trudniej wyjść z domu. Podróże do miasta i pobyt między ludźmi strasznie mnie męczą. Moze na zajęcia kiedyś wrocę gdy mi przejdzie ta ochota na odosobnienie. Teraz nie chcę się dręczyć... Z malowania oczywiście nie zrezygnuję i będę malować w domu. Potrafie sobie narzucić dyscyplinę. Tak sobie myślę o dwóch obrazach miesięcznie.

Inna nowość to serwis świąteczny po babci, a raczej moja decyzja by go wyjąć i używać. Do tej pory uzywałam go tylko w święta. Teraz powiedziałam dość. Serwis jest porcelanowy i stary. Troche go szkoda, ale nie mam komu go zostawić, a talerze codzienne się wytłukły. Ja oficjalnych gości nie przyjmuję i przyjmować nie będę. Serwis odświętny mi niepotrzebny.

Dostałam zaproszenie do kolejnej antologii z tym, że od nowego wydawcy. Problemem jest krótki termin na przysłanie wierszy i spotkanie autorskie w celu promocji. Ma się odbyc w Krakowie. Nie wyobrażam sobie, żebym miała w nim wziąć udział. Jestem zdziczałym odludkiem z prowincji i błyszczeć nie chcę.

Dziś mam drugie z trzech konchowań uszu. Moim problemem jest woskowina, a laryngologa staram sie uniknąć. Nie wiem czy tym razem trzy konchowania wystarczą. Czasem trzeba więcej.

kotlety z kaszy gryczanej

- cebula
- woreczek kaszy
- olej
- grzyby suszone lub pieczarki
- sól
- pieprz
- ulubione zioła
- jajko
- bułka tarta

Kaszę ugotować, grzby też. Jeśli to pieczarki to rozdrobnić je i poddusić na oleju z rozdrobnioną cebulą. Wszystko zmielić, dodać przyprawy, jajko i bułke tartą. Smażyć na rozgrzanym oleju.


Łzy



łza za łzą

przejrzyste jak kryształowe paciorki
spływają subtelnie żalem
pomiędzy jednym a drugim drgnieniem serca
biorąc je szturmem
czy otworzysz bramy
czy pozwolisz by smutek potargał duszę


czwartek, 14 listopada 2019

Czwartek

Od poniedziałku dołozyłam ćwiczeń. To joga kręgosłupa - ćwiczenia krokodyla. Są proste i niemęczace za nadto. Nie ma tu ryzyka kontuzji. Ponoć ich regularne wykonywanie pomaga walczyć z bólem kręgosłupa. Ból się zmniejsza juz po kilku miesiącach ćwiczeń. Ćwiczeń w zestawie tych najprostszych jest 12. Ćwiczy się w seriach. Ja wykonuję 3 powtórzenia. Moze dojdę do 6 i to maksymalna liczba. Poniżej kilka z nich.










Murzynek pies od sasiada, którego karmiła moja mama chyba odszedł. Dwa dni temu upadł na środku ulicy i nie mógł wstać. Sąsiad zabrał go taczką do domu. Do weterynarza pewnie nie poszedł, a psina wiekowa. Z łapkami pies miał problem od dawna. Ledwie chodził. Oby go zabrał do domu i pozwolił mu odejść w cieple i spokoju z pełnym brzuszkiem.

Czarny kot nadal jest. Trzyma sie mojego obejścia. Kiedyś widział go Krzysiek, widziała go mama. Ostatnio widziałam go ja. Byl metr ode mnie, bo czekał aż nasypię do miseczki jedzenia. Kusi mnie go złapać, ale nie wiem czy to sie uda i co z nim dalej zrobić. W domu moze byc nieszczęśliwy skoro wolności zaznał.

Kupiłam dwie książki. Moze nie są jakieś rewelacyjne, ale da się przeczytać. Chciałam coś lekkiego...






pamięć

to zapisane karty w pamiętniku
czasem czerpię z niej
 garściami
czasem zawodzi i ukrywa za woalem falującej mgły
to imię to zdarzenie
czasem wraca nagle jak błysk
w objęciach wspomnień


A na koniec prośba o pomoc z facebooka...

Strzelno pilne ..
Kogo koteczka młoda nie ma roku., bardzo oswojona chodzi za każdym ...A każdy jej zamyka drzwi przed noskiem...Błąka sie po osiedlu piastowskim..
Jest zimno a ona tak bardzo chce wejść do klatki...
Mój tel.693231087 litości..
PILNE...





wtorek, 12 listopada 2019

wtorek

Znowu mam problem z zakupem warzyw. Krzysiek jeździ raz w tygodniu do miasta, ale kupuje co innego, a warzywa zajmują miejsce i sa ciężkie. Chyba zbyt mało ich teraz jem. Jest mozliwość zakupu warzyw w internecie, ale sie troche boję, ze mi przyślą strasznie drobne np. cebule i cieniutkie marchewki. Boję sie niedoborów i nawet myślałam o kupnie witamin, ale nie mam zaufania do chemii. Trzeba będzie sprawę przemyśleć.

Mam za sobą 15 treningow jogi. Teraz ćwiczę codziennie po 15 minut. Postęp w wykonywaniu asan jest i to znaczny. Łuk już robie swobodnie, raz za razem. Kwiat lotosu też już wykonuję. Pysk krowy jest chyba najtrudniejszy dla mnie. Czasem mi sie uda chwycić z jednej strony palce, ale staw niesamowicie boli. Z drugiej strony jest ciężko. Nie chcę sobie zrobić krzywdy więc uważam. W zeszłym roku właśnie ze stawem ręki miałam problem i przerwałam ćwiczenia. Wogole odkąd zaczęłam ćwiczyć bóle stawów i kręgoslupa są gorsze. Boli tez w czasie ćwiczeń. Za to po ćwiczeniach czuję się lepiej. Jestem bardziej sprawna i mam więcej energii. Nie wiem czy ta sztywność ma mi jeszcze szansę minąć na stałe. Czarno to widzę.


Z jedzeniem uważam. Znalazłam w internecie Dziennik kalorii i teraz wpisuję do niego co zjadłam, a on wszystko liczy. Liczy też aktywność typu ćwiczeń. Mozna dodawać swoje przepisy, a w bazie jest wiele innych. Mnie to pasuje. Na razie nie tyję i nie mam prawa przytyć. W przyszłym roku chcę koniecznie schudnąć minimum 6-7 kg. Muszę pożegnać 80 kg, ale odetchnę dopiero gdy pozegnam  na stałe 70 kg.


atrament



kropla za kroplą znaczy papier
litery układają się miękko
to co skreślę jest trwałe
trwalsze jak dotyk minionego dnia
jak chwila

sobota, 9 listopada 2019

sobota

Ostatnio się zorientowałam, ze nabijam sporo kalorii przez picie inki z mlekiem. Wcale ich nie liczyłam, a wyszło około 200, bo pijałam 6-8 dziennie. Teraz przerzucilam się częściowo na herbaty. Kupiłam kilka sypanych i czekam na nie. Lubię czarne z dodatkami i owocowe. Najlepiej bardzo aromatyczne z cynamonem, wanilią, goździkami. Nie przepadam za herbatą zieloną. Kupuję raczej tańsze. Ostatnio widziałam herbatę za prawie 100 zł. Nawet składu nie sprawdziłam. Nie czuję się z tym źle, bo jest duzy wybor herbat tańszych. Luksusy mnie nie kuszą.

Kilka dni temu przygotowałam wstępny jadłospis na święta. Będzie bardzo skromnie, bo nie mam prawa przytyć. Planuję schab pieczony, szynkę, bigos, ale chudy, śledzie i kupne ciasto. Zrobię też sernik na zimno z serków homogenizowanych, bez cukru i ciasta na spodzie. Wszystkiego będzie mało. Wręcz na styk. Policzyłam sobie po 1300 kalorii dziennie i tak ma być. Trochę mi żal wędzonego w domu schabu i sałatki jarzynowej. Schabu bym musiała zrobić dużo i pewnie bym podjadała. Salatkę i to pyszna robi Sebastian, ale to zbyt duża pokusa i zbyt duzo majonezu. Jeśli oni będą chcieć to niech sobie zrobią sałatkę z kurczakiem. Wtedy nie tknę. Pewnie tez dla nich kupię jakieś wędliny drobiowe. Moze pasztet.

Czarnych kotow na podworku od kilku dni nie widać, ale jedzenie znika. Noce juz chłodne. Martwię się. Pomóc im się nie dało, bo uciekały. Niby mam klatkę łapkę, ale straciłam do niej zaufanie odkąd w niej ze strachu odszedł Śnieżuś. Ptaki strasznie dużo jedzą. Pszenicy ubywa w mig. Sporo tez jedza moje domowe futra. Znowu się boję mroźnej zimy. Od kilku dni śpię juz w podkoszulce, bo bylo mi zimno w ramiona. Krzysiek złapał pierwsze przeziębienie, a konkretnie infekcję gardła. Wyleczyl polopiryną, sokiem z malin i bioterapią, ale kłopot był.


Dziś Krzysiek pójdzie po raz pierwszy do pracy.


***

nie potrafię nazwać
tego co między mną a tobą
tego  co nie kala ust a  nabrzmiewa ciszą
pachnie tajemnicą i wiecznością
co nie stawia granic ani nie trwoży
nie potrafię dotknąć
tej delikatności w przestrzeni serca
co łaknie więcej i więcej
do zatracenia

wtorek, 5 listopada 2019

wtorek

Ostatnio moje domowe, swojskie jedzenie zostało nazwane bieda jedzeniem. Wyglada na to, że frytek, kopytek, naleśników, pierogow itp nie powinnam jeść, bo to oznacza, że na jedzenie skąpię. Takie zdanie mają niektóre panie na Vitalii. Widocznie teraz trzeba jeść tylko łososia, owoce morza i tonę mięsa. Ja jem co lubię i nie mam zamiaru przestać. Nie wstydzę sie tego co jem i nie zacznę sie wstydzić. To tyle na ten temat...

W poniedziałek zaczęłam pracować na kursem psychologicznym, a konkretnie nad relacją z Krzyśkiem. To 15 dni - etapow, ale praca nad zwiazkiem trwa cały czas. Nie idzie za łatwo, bo oboje jesteśmy zamknięci i nie lubimy o uczuciach mówić. Niestety trzeba, by była bliskość w związku. Krzysiek nie ujawnia emocji, a ja ujawniam chętniej przy zwierzętach niż przy ludziach. Przy ludziach jestem raczej twarda. Pancerz mi jednak zaczął ciążyć. Później będzie czas na pracę nad relacja z mamą i Sebastianem. Kolejny kurs psychologiczny to będzie chyba coś zwiazanego z emocjami. Moimi emocjami. Nigdy np. nie pokazuję słabości... Skrywam wzruszenie. Wyglada to tak jakbym uważała, ze moi bliscy mi zagrażają, a tak przecież nie jest.

Wrociłam do jogi. Teraz ćwiczę juz codziennie po 15 minut. Efekty juz są. Po pierwsze robię łuk, a po drugie udalo mi sie zrobic kwiat lotosu. Na moment tylko, bo noga uciekła, ale jednak. Ciało jest więc nie tak bardzo zastane jak myślałam. Czekam na dalsze postępy. Ot choćmy taki pysk krowy. Trzeba złapać dłonie za plecami. Mam z tym problemy, bo z jednej strony dotykam palców, a z drugiej trochę mi brakuje. Ręce bolą jak diabli w stawie. W ogole odkąd ćwiczę stawy zaczęły sie odzywać i kręgosłup bardziej boli. Nie mam jednak zamiaru zrezygnować. Chcę kupić zioła Sroki na stawy i zwyrodnienie kręgosłupa. Kiedyś juz je brałam i było trochę lepiej.


Zaduszki



cmentarz trwa w ciszy

snuje się dym wśród chryzantem

wspomnienia o tych co byli

atakują myśli                     

tak kruche jest życie
żal zwilża oczy
żałoba kładzie się ciężarem
chwila zadumy smutku
i już samotność
ciemną smugą wypełza z kąta
czy długo jeszcze będę tak tęsknić

niedziela, 3 listopada 2019

niedziela


Krzysiek ma pracę. Kiedyś spotkał go przypadkiem były kierownik i zaproponował mu zatrudnienie. On teraz ma firmę, ktora zajmuje sie sprzataniem na targu. Jutro Krzysiek jedzie na badania. Strasznie sie cieszę. Niestety jedna pracę chyba straciłam ja. Sama zrezygnuję, bo miałam dostać wynagrodzenie 15 X, a nadal nie mam. Odnoszę wrażenie, że redaktor naczelny coś kręci. Wciąż mnie zwodzi, ale kontakt z nim jest bardzo utrudniony. Odpisał dopiero po moim sms z wiadomością, ze gdzieś brak wypłaty zgłoszę.

Mam już kurs chirurgii fantomowej, ale na razie go tylko przejrzałam. Chyba sobie z nim poradzę. Na razie ćwiczę bioterapię i efekty mam. Codziennie poza tym robię sobie dwupunkt i efekty tez są, bo moje przekonania się zmieniają. Na razie nie wszystkie. To bardzo cenne, bo jakie myśli takie zycie. Ostatnio pracuje tez z podręcznikiem odczytywania i uzdrawiania aury. Książka jest bardzo interesująca i niektóre ćwiczenia wprowadzę na stałe do mojego życia. Ot chociażby taką medytację z tęczą i zanurzaniem sie w poszczególnych kolorach. :)  Chciałabym sie nauczyć widzenia aury. Kiedyś ćwiczyłam i czasem widziałam. Chcę teraz nauczyć sie widzieć zawsze. To bardzo cenna umiejętność.

Jeśli chodzi o dietę, to teraz jem około 1300-1400 kalorii. Wagę trzymam. Więcej kalorii nie dołożę, bo się boję jojo. Następny etap diety będzie od stycznia. Znowu na miesiąc przejdę na zupy. To będzie około 800 kalorii. Moze sie uda 4 kg zrzucić. W przyszłym roku może zrzucę 6-7 kg, a moze się uda więcej. Tak bym chciała juz do granicy nadwagi zejść. Ten rok był raczej kiepski, bo na stałe schudłam tylko 6 kg. Nadal jem ze stresu... Kilka dni temu, gdy mi się wydawało, ze Onka uciekła na dwór, zjadłam 4 berlinki i brałam sie jeszcze za paprykarz, ale sie opamietałam... Dranica schowała sie w sypialni.

***
rozjarzyła się jesień
gorącymi barwami
rozpyliła zapachy grzybów i jabłek
zewsząd wypełza wilgoć
chłód naznacza dłonie
dusza w objęciach nostalgii         
emanuje smutkiem
natura zasypia



czwartek, 31 października 2019

czwartek


Pogoda w kratkę. Było kilkudniowe ochłodzenie, a wczoraj znowu świeciło słońce. Posprzataliśmy więc ostatnie doniczki i fajrant. W domu palę co drugi dzień. Gdy nie palę włączam grzejnik. Krzysiek zawału dostanie gdy rachunek zobaczy, ale jak palić nie chce to jego decyzja.

Wróciłam do ćwiczeń jogi. Ćwiczę minimum trzy razy w tygodniu po 15 minut. Wybralam ćwiczenia yin jogi i inne (hatha joga), ale tylko w pozycji siedzacej lub leżącej, czyli na leniucha. Zależy mi na elastyczności, bo denerwuje mnie moja sztywność i starcza niedołężność, która mnie zaczynała dopadać. Mam dopiero 55 lat i przyszło to stanowczo za wcześnie, ale co się dziwić. Ruchu przecież nie mam. Na razie wykonuję tylko proste asany. Dążę do łuku, pyska krowy i kwiatu lotosu. Ciekawa jestem czy po miesiącu ćwiczeń te asany zrobię. Do łuku już mi blisko. W zasadzie robię, ale wytrzymuję zbyt krótko. Pyska krowy się boję, bo nie chcę nadwyrężyć stawu gdy próbuję schwycić dłonie za plecami.





Jutro święto. Ważne dla mnie od zawsze. Teraz mam 11 grobów w tym 9 na których bywam w zasadzie tylko ja. Pamiętam groby bliskich, gdy było więcej osób, które o nie dbały, gdy były samochody do wozenia wiązanek. Wtedy na grobach były wiązanki i chryzantemy w doniczkach no i więcej zniczy. Teraz zostałam tylko ja i moja mama, ale ona na cmentarzu nie bywa. Robi wiązanki i coraz bardziej ogołaca iglaki na podwórzu. Ja jestem temu przeciwna. Wolałabym kupić np. wianuszki, ale ona sie uparła. Teraz groby sa bardzo skromne. Tylko wiazanka i znicz. Na cmentarz jedzie ze mna Krzysiek, a zawozi nas sasiad. Będziemy krótko, bo nie chcę by czekał. Nie będziemy na mszy  i nie damy na wypominki. Dałam za to do klasztorów prośby o modlitwę.
.
jesienna nostalgia




poranek otulony mgłą



wilgoć wdziera się przez okno



sennie tak jakoś markotnie

mokry pies

tuli się do moich stóp

szuka ciepła przy kominku

znękana dusza już nie śpiewa nie tęskni za słoncem

zbieram myśli

ciężko mi to przychodzi

rozbiegają się po katach

jak spłoszone myszy

chowają w zakamarkach umysłu

nie chcą wypłynąć na powierzchnię

po co

i tak utoną w posępnym oceanie smutku

nostalgia objęła w posiadanie serce

a ono łka

bezradne i ciche


poniedziałek, 28 października 2019

poniedziałek


Dziś ciężki dzień, bo mam wyjazd i to na dłuzej. Muszę byc z Krzyskiem u lekarza. Musimy załatwić wniosek na rentę. Chce się starać o rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. On teraz ma problem z przyjęciem się do pracy. Nie nadaje sie do pracy na każdym stanowisku. Moze pracować tylko w zakładach pracy chronionej. Moze wykonywać tylko proste prace typu sprzatania. Nie nadaje sie do pracy z ludźmi, bo jest niekomunikatywny. Liczymy na to, ze renta będzie choć trochę większa. Po wyjściu od lekarza ja idę na zajęcia z malarstwa, a Krzysiek na ryneczek po zakupy warzyw. Po powrocie będzie joga. Tak znowu ćwiczę.

Zbliża się listopad. Moze być ciężki jeśli chodzi o finanse. Jeśli chodzi o zarobki jeszcze do swojej normy nie dobiłam. Mam trochę planów. Chcę zrobić kurs czakroterapii i moze inteligencji emocjonalnej albo II stopień chirurgii fantomowej. Na I stopień czekam, bo już wykupiłam. Teraz sie intensywnie uczę. Nauka mi idzie poza kursem psychologii. Z tym mam problem, bo grzebanie w emocjach mnie trochę denerwuje. Ja jestem zdania, ze to co bylo już było. Wpływu na to nie mam, bo to przeszłość i nie lubię sobie złych momentów z życia przypominać. Stawiam grubą krechę. Liczy się teraźniejszość i przyszłość.

W najblizszym czasie chyba będzie znowu trzeba zrobić konchowanie uszu. Robię co jakiś czas, bo uszy mi sie przytykają, a na płukanie nie chcę iść. Mnie to, że nie dosłyszę czasami nie przeszkadza. Problem maja moi bliscy, bo muszą krzyczeć. Strasznie sie denerwują.



Jesienny poranek nad jeziorem

zanurzam się w ciszy
tylko głos perkoza jeszcze wibruje
wiatr tarmosi brunatne trawy
mgła faluje miękko
to czepia się szuwarów to tuli do stóp
jezioro falując szarością przeciera oczy
liście w odcieniach złota żeglują leniwie
krok za krokiem nasiąkam wilgocią
i nostalgią


sobota, 26 października 2019

Sobota

 

Nie jestem w stanie skończyć czytać książki Potęga kobiecości. Książka daje rady z sufitu wzięte. Uczy patriarchatu, który mi nie odpowiada. Inaczej zostałam wychowana i za bardzo cenię samodzielne, przebojowe kobiety. Książka nie docenia inteligencji kobiet. Nie ceni wykształcenia i przedsiębiorczości. Potępia równouprawnienie. Jedyna ambicja kobiety ma być dom i wychowywanie dzieci oraz dbanie o mężczyznę. Mężczyzna ma zarabiać i decydować. Nie uwzględnia charakterów. Krzysiek nie chce pracować i dobrze się czuje w domu z krzyżówkami lub książkami. Ja kocham swoją pracę i bez niej czułabym sie nieszczęśliwa. Przeczytalam do połowy i dalej nie dam rady. Książka byla pisana w latach 60 ubiegłego wieku, ale nadal za granica sa popularne kursy według niej. Koniec świata jak dla mnie...

Wczoraj Krzysiek wysłał paczkę na bazarek. Tym razem wysłałam kartki, książki i czapki. Paczka poszła dla fundacji walczacej w sądach o prawa zwierzat. Kocham zwierzęta i wspieram kilka razy w roku fundacje. To moja wewnętrzna potrzeba. Tyle tych bied jest. Strasznie mi ich żal. No ale nie jestem w stanie przygarnąć wszystkich. Zaczęłam znowu robić czapki, bo te co zrobiłam już rozdałam.

W środę miałam inicjację w boostery Kundalini Reiki. W system byłam inicjowana kilka lat temu, ale nie praktykowałam. Teraz wracam. Te boostery to właśnie przypomnienie. W najbliższym czasie wykupię jeszcze chirurgię fantomową. W przyszłym miesiącu może czakroterapię. Ten ostatni kurs to poszerzenie mojej wiedzy, bo wiem o co chodzi i praktykuję. Mam tez skończony kurs I stopnia uzdrawiania pranicznego. Myślę by to kontynuować, ale moja instruktorka mieszka w Szkocji i nie wiem czy kursy jeszcze zrobi w pobliżu. Trzeba się będzie uczyć z podręcznika. To juz będą raczej wszystkie kursy. Nic innego mnie nie interesuje. 
Moja mama mnie krytykuje za te kursy. Uważa, że każdy powinien się uczyć w młodości. Teraz to bez sensu. Ja gdy byłam młoda nie miałam pieniędzy na kursy. Nie miałam też internetu, a kursy wyjazdowe to był dla mnie kłopot. Uczylam sie tylko z książek.

Łzy

smutek oplątany goryczą
dotknął serca
łzy zwisły delikatnością na rzęsach
ile trzeba szczęścia i radości
by wyschły
jak rosa pod dotykiem słońca