Pracowite dni, zakupy i ryzyko przymrozków...

Pogoda zmienna jest, ale tym razem tego nie przewidziałam i wysadziłam dynie oraz cukinie do ogródka, a tu niespodziewanie okazało się , że ma przyjść ochłodzenie. Możliwy nawet przymrozek do 3 stopni za kilka dni. Przykryję co się da, ale czy to coś pomoże? Wszystko mi już wzeszło i wszystkiego nie zdołam przykryć, bo nawet nie mam czym. Kurczę, a tak ładnie mi szło i tak się cieszyłam. Obawiam się szczególnie o marchew, rzodkiewkę, koper, cebulę, bób i słonecznik, bo tego nie mam czym przykryć. I co teraz?

Wczoraj byłam w mieście i kupiłam sporo włóczki oczywiście mojego ulubionego akrylu. Wybór był spory i chwilę trwało nim się zdecydowałam, a tu okazało się , że obok pasmanterii została otwarta druga i to doskonale zaopatrzona. Koniec końców weszłam i do niej no i wyszłam z następną reklamówką włóczki. Teraz mam z czego robić czapki, bo poduszek na razie mam dość. Ostatnio trzy czapki udało mi się sprzedać to trzeba uzupełnić zapasy...

Jutro, a w zasadzie dzisiaj szykuje mi się sporo zajęć mimo święta. Muszę popracować, bo wzięłam kilka zleceń. I tak będę pisała teksty dla klientów agencji oraz teksty do portali bankowych. Mam też zrobić miód z mniszka, ponieważ następna partia kwiatów dojrzała. Powinnam też przygotować nalewkę z sosny, a to oznacza pracowite zrywanie pączków. Nalewka z sosny jest jedną z moich ulubionych i w tym roku mam zamiar przygotować kilka butelek. A plewienie czeka i haiku do nowej antologii też jeszcze nie wszystkie przygotowane...Ostatnio doba coś się jakby skróciła...

Deszczowo, bzy i drobne przyjemności...

Deszcz pada od rana, a moje kwiatki posadzone na rabatce przy schodach całkiem się biedne pokładły, bo woda z daszku spływa prosto na nie. Zwłaszcza bratki wyglądają kiepsko. Chyba będę je musiała przesadzić. Krzysiek przyniósł bez i cały pokój i kuchnia czarują zapachem. Mokry bez pachnie odurzająco. U mnie w tej chwili są dwa młode krzaki bzu fioletowego tego pachnącego i jeden młodziutki białego, pełnego. Wszystkie kwitną, ale na razie raczej skromnie, bo krzaki małe. Można za to narwać bzu niedaleko mojego domu przy ścieżce koło pola sąsiadki. Korzystamy z tego co roku skwapliwie i bez stoi we wszystkich pokojach. Kocham też jaśmin, ale mój jeszcze nie zakwitł ani raz. Może w tym roku...

zapach w sypialni

mokre gałązki bzu

na toaletce

Przez ten deszcz jestem w doskonałym nastroju - wyciszona i zrelaksowana. W dobry nastrój też mnie wprawia ogień szepczący w piecu. Koty drzemią, a Krzysiek marudzi, że niepotrzebnie palę w piecu. Nie będę mu po raz setny tłumaczyć, że lubię gdy ogień płonie, bo jestem człowiekiem wsi. Kiedyś ludzie na wsiach nawet w lecie palili w piecu, gdy trzeba było coś ugotować i dobrze było.

Dziś pracy dużo nie mam tak, że będę się napawać deszczem stukającym w szybę i poezją, ponieważ mam zamiar pobuszować po portalach i może też jakiś wiersz napiszę. Pewnie też skończę kolejną czapkę i tak mi dzień minie. Jutro już tak fajnie nie będzie, gdyż jadę do centrum po kwiatki. Zajrzę też do sklepu z włóczką i może coś sobie kupię.

A może urlop mi się uda...

Tak sobie pomyślałam, że może wybralibyśmy się z Krzyśkiem na dwa dni w góry, żeby wsi posmakować. Wyjazd byłby w niedzielę, a powrót w poniedziałek. Mama się zgodziła stada przypilnować i z pewnością sobie poradzi. Myślałam o Beskidach, a konkretnie o Koszarawie. Oczywiście nie o centrum tylko o jakimś przysiółku. Sprawdzałam już pociągi i w ciągu 2 godzin powinnam być w Żywcu, a później przesiadka na autobus. Nigdy w tamtych okolicach nie byłam, a na mapie wyglądają ciekawie. Oglądałam też zdjęcia i okolice są ładne, bo drogi wąskie i dużo lasów w pobliżu drogi. Kiedyś mój tata kupował w okolicach Koszarawy drewno i znajomy mu opowiadał, że miał problem z niedźwiedziem, który włamał mu się  do obory. Wilki też tam były. No ale on mieszkał na uboczu i zdarzyło się to 30 lat temu. Nie wiem jak tam jest w tej chwili. Martwi mnie tylko nocleg, bo wprawdzie kwatery typu agroturystyki są w okolicy, ale mnie się nie za bardzo uśmiecha nocowanie z grupą rozbawionej młodzieży za ścianą. Za bardzo mi też agroturystyka luksusem pachnie czego nie lubię. Wolałabym znaleźć kwaterę w domu u kogoś kto na dużą skalę pokoi nie wynajmuje np. u starszych ludzi. Wygód nie wymagam, nawet bez łazienki wytrzymam. Nie wiem jednak czy jest na coś takiego w ogóle szansa. Inne miejscowości w Beskidach z gatunku tych gdzie diabeł mówi dobranoc też wchodzą w grę. A może uda mi się znaleźć przyjazne miejsce na dłużej...


zdjęcia z internetu...

,,Jawny" sen koty i szydełko...

Obudził mnie deszcz nostalgicznie stukający w parapet. Szkoda, bo miałam taki piękny sen i to z tych świadomych , jawnych, magicznych czyli z tych nad którymi w pełni panuję i w czasie których mogę działać cuda, tak zupełnie świadomie siłą woli. Czasem wtedy fruwam jak ptak, wysoko ponad polami i lasami, czasem nurkuję w przeźroczystej wodzie z delfinami, czasem przemierzam lasy i łąki, przytulam się do dzikich zwierząt, a czasem tak jak dziś jem smaczne potrawy, których na jawie jeść nie mogę ze względu na dietę. Dziś to były pyszne młode ziemniaczki ze świeżym koperkiem i odrobiną kwaśnej śmietany czyli zakazany na dukanie przysmak.
Cały dzień będę dzisiaj leniuchować czyli robić tylko to co sprawia mi przyjemność i na co w danym momencie będę mieć ochotę. I tak rano trochę czytałam, potem buszowałam po Vitalii i po internecie, a teraz leżę na kanapie z kotami. Koty tak cudownie śpią i mruczą i tak mnie wspaniale wyciszają. Tak lubię gdy przytulają się do mnie ciepłymi ciałkami i wtulają mi pyszczki w dłoń. I wcale mi tych kotów nie jest zbyt dużo, a i one czują się ze mną i ze sobą dobrze. Ostatnio ,,kocięta" się widocznie oswajają. Śnieżek przychodzi na mizianki na kolana i śpi przytulony do mnie, Czarnusia też śpi na łóżku obok mnie, a i Suzi też czasem na kanapie drzemie i przestała gryźć jak ją się złapie. Idzie ku dobremu, ale trochę to trwało, bo prawie dwa lata...

Ostatnio sporo dziergam i kilka dni temu skończyłam następną czapkę. Teraz robię kolejną. Myślę jeszcze o takiej z kwadratów w odcieniach ziemi/brąz, oliwkowa zieleń/ z dodatkiem fioletu albo może i z rudym, ale włóczki obecnie w żadnym sklepie nie ma. Czekam więc na nowe dostawy. Piękne włóczki są w internecie z tym, że trzeba by kupić ich więcej, żeby się przesyłka opłacała. Ja niestety w tej chwili każda złotówkę oglądam, bo mam inne wydatki i dużo na raz wolę nie wydawać...

Jak to faktycznie na wsi jest...

Przeczytałam wczoraj artykuł i komentarze i spać nie mogłam, bo w głowie mi kotłowało. I jaka głupia byłam taka jestem. Nadal nie wiem jak to na wsiach teraz jest. Czy bogato? Czy biednie? Czy ludzie dobrzy i serdeczni czy wścibscy i złośliwi? Oczywiście zdaję sobie sprawę, że ludzie są pewnie różni i wsie też są różne, ale czy faktycznie krów i kur na wsiach ze świecą szukać. Czy faktycznie w polach nikt nie pracuje i tylko wszyscy snują się z kąta w kąt podchmieleni. A może wręcz przeciwnie bogactwo, a raczej blichtr bije po oczach? Sama na wsi byłam ostatnio 5 lat temu. Widziałam i krowę na polu i kury przed domami. Widziałam i wozy i konie. Słyszałam świnie, a pola obok domu w Oszczywilku były obsiane. Widziałam też ludzi. Byli raczej skromnie ubrani, a bogate wille tylko się trafiały...


http://kobieta.onet.pl/zdrowie/psychologia/polska-wies-brud-smrod-i-ubostwo-po-osmiu-miesiacach-
ucieklam-do-miasta/skt5n

Złodzieje i marzenia

Nie ma rady na tych złodziei. Furtka na łańcuch zamknięta. Wszystko ogrodzone szczelnym płotem, a ślady na ogródku znowu dziś były. Cała grządka przygotowana pod fasolę podeptana. Dobrze, że czego innego nie podeptali i tym razem. Nie było u nas włamania i nic nie zginęło, a nerwy i tak mam zepsute. Boję się o narzędzia, Krzyśka rower i węgiel. Boję się o Pikusia, żeby mu ktoś czegoś do ogródka nie wrzucił, bo czujny jest co może się komuś nie podobać...

Marzę o domku na wsi, ale Krzysiek nie chce o tym słyszeć. On by się zgodził tylko na przeprowadzenie do Oszczywilka, gdzie domek już ma. Mnie się w Oszczywilku za bardzo nie podoba - dom w środku wsi, sąsiedzi obok, do lasu ponad 2 kilometry. Las co prawda bogaty w grzyby i jagody. Są w nim nawet dziki i nawet jakiś wilk samotnik był w nim ponoć widywany, ale to nie to o co mi chodzi. Ja to bym chciała coś na Podlasiu, albo Pogórzu w okolicy Bieszczad. Tam gdzie turystów jeszcze wielu nie ma. Tam gdzie są duże kompleksy leśne i dzikie zwierzęta podchodzą pod domy. Tam gdzie wieś jest spokojna i niezbyt bogata czyli bez blichtru, bo kolorowych domów i podjazdów z kostki nie cierpię. Dom musi być na uboczu blisko lasu, bo chcę usłyszeć wycie wilków choć raz. Musi też być raczej spory a przy tym w nie najgorszym stanie i niezbyt drogi. Oczywiście bez wygód.  Po prostu okazja mi się marzy. Romantyczka ze mnie i odludek jak nic. Widzę ten dom czasem w snach i na jawie też mam przebłyski. To zawsze to samo miejsce. Widzę łąki za drewnianym trochę krzywym płotem i las tuż za nimi. Czasem wyglądam przez małe okienko. Słyszę stare kobiety mówiące śpiewnie jakby na wschodnią nutę. I słyszę nawołujące się wilki. Czyżbym jednak miała zmienić miejsce zamieszkania? A może to przebłyski z poprzedniego wcielenia po prostu...
Wpadło mi do głowy też takie rozwiązanie, żeby dokonać zamiany na jakiś czas domek za mieszkanie w moim domu, bo w końcu jest duży i na Śląsku łatwiej o pracę...

Praca i straty...

Wstałam wcześnie i powitało mnie słońce. Świeci cały czas i rozwesela duszę. Od razu po wypiciu kawy zabrałam się za pracę czyli za pranie i to w rękach, bo pralka całkiem padła i nowej jeszcze nie kupiłam. Później poszłam do ogrodu trochę wyplewić i przy okazji pogonić kota od sąsiadów, który zrobić sobie ubikacje z mojej grządki na której będą rosły dynie. Dobrze, że nie skopał mi rzodkiewki albo kopru. Koper coś mi kiepsko kiełkuje- wschodzi co 2 centymetry jak przerwany. Ładnie wzeszła rzodkiewka i ozdobne słoneczniki. Straciłam za to krzak porzeczki, bo ktoś mi ją połamał tuż przy ziemi. Przypuszczam, że złodzieje, którzy włamali się ostatnio do sąsiadów i ukradli rower. Kradzieży było więcej i kilku sąsiadów poniosło straty. Strach wyjść wieczorem na podwórko, bo wolałabym złodzieja nie zastać. W domu też straty- wszystkie ogórki, które wysiałam się zniszczyły i muszę siać jeszcze raz. Nie wiem zupełnie co się z nimi stało. Były piękne i rosły w oczach a tu nagle wszystkie zwiędły. Tak sobie myślę, że to sprawka kotów. Może któryś sobie zrobił z doniczki kuwetę, bo łapki odbite były. Dziś muszę zmienić ziemię i wysiać ponownie, ale tym razem postawie je na oknie w pracowni, gdzie koty dostępu bez kontroli nie mają. Po południu też czaka mnie praca czyli sadzenie czosnku /strasznie późno/ i sianie słoneczniku tym razem tego do jedzenia. Mam też zamiar skończyć czapkę i oczywiście muszę trochę tekstów napisać...Powinnam też wybrać się gdzieś na mlecze, żeby zrobić miodu albo soku...