Praca koło domu, zbiory ziół, topinambur i rozważania o modzie...

Pogoda w kratkę - troche słońca, trochę deszczu i dosyć ciepło. Noce chłodniejsze, ale narazie brak przymrozków. Wszystko to sprawia, że w ogrodzie jest masa pracy przy plewieniu. Ja jak to ja, żeby sobie troche pracy ująć wyściółkowałam słomą  kartofle i bób. Zawsze to kilka metrów do plewienia mniej. Ostatnio też siałam między innymi następną partię fasolki szparagowej i słonecznik. Powinnam wysiać po raz kolejny pasternak i buraki, bo nie raczyły wzejść. Przy okazji wysieje też trochę kopru i rzodkiewki. W piątek po południu zmobilizowałam się i zebrałam liście brzozy i pączki sosny. Pączki postawiłam na nalewkę, a liście brzozy wysuszyłam, bo mam nadzieję, że pomogą mi w odchudzaniu. Mają bowiem właściwości moczopędne i zwiększające przemianę materii. Pomagają też na reumatyzm co dla mnie jest ważne. Pączki sosny muszę również zebrać na syrop. Kilka dni temu zrobiłam jednak 3 słoiczki miodu z mniszka. Trochę słabszy będzie w tym roku, bo z 400 kwiatów, ale będzie.
Ostatnio zainteresował mnie toponambur. Myślę, żeby go gdzieś u mnie posadzić, bo i ładne kwiatki ma i ponoć bulwy są całkiem smaczne. Muszę poczytać na jego temat gdzieś więcej i sadzonki kupić albo zdobyć w inny sposób. Gdy byłam dzieckim sąsiadka obok go hodowała. Rósł też na łąkach. Teraz zniknął i nigdzie go w pobliżu nie widać. Szkoda. Lubiłam go w wazonie.
A na koniec w związku ze zbliżającym się u mnie remontem ściany zewnętrznej, rynny i kominów trochę rozważań o modzie. Co ma jedno z drugim wspólnego? Ano to, że powinnam umówić znajomego na remont łazienki, bo nie było prawie nic w niej robione od 20 lat i wygląda koszmarnie. Problem w tym, że nie cierpimy remontów i wolimy wnętrza niemodne, a nawet nieco zaniedbane, niż ruch w domu i później sprzątanie po remoncie. W ogóle jestem bardzo odporna na nowe trendy w modzie zarówno jeśli chodzi o wnętrza jak i o ubranie. Ciuchy noszę aż się zedrą. Meble kupuję jak się stare zniszczą i dobrze mi z tym. Wnętrza lubie przytulne, ponadczasowe i niechętnie coś w nich zmieniam. No oczywiście kocham antyki, ale wychodzę z założenia, ze lepiej poczytać książkę niż harować jak wół na serwantke czy komodę. Co będzie z tą nieszczęsną łazienką jeszcze nie wiem...Z jednej strony remont jest konieczny, a z drugiej scyzoryk mi się w kieszeni otwiera na samą myśl...

Wieści z ogrodu, problemy ze zwierzętami i dieta...

Pogoda zmienna, ale jest ciepło. Tym razem przymrozków na zimnych ogrodników nie było. Wczoraj za to solidnie popadało. W ogródku wszystko pięknie rośnie. Chwasty też. Jest co robić. Nie wszystko co wysiane się udało. Dynię usiłowałam skiełkować 4 razy. Za każdym razem z nowego opakowania. Leżała na talerzyku z wodą, ale kiełków nie było. Ostatnią partię coś zjadło. Pewnie myszy. Tak, że dyni w tym roku prawdopodobnie nie będzie. Powinny być za to kabaczki, bo pięknie wyrosły. Ogórki siałam 2 razy i wzeszły 4 sztuki. Będę musiała kupić sadzonki. Pięknie za to wzeszły selery i sałata, którą niestety zjadła Rozi przez nieuwage zamknięta w kuchni. Ledwie uratowałam parę sztuk. W środę jadę na targ po sadzonki. Do tego czasu musi Krzysiek jeszcze zaryć pod poziomki, bo jeszcze tego nie zrobił. Chcę wsadzić z 15 krzaczków. Na razie tyle wystarczy. Więcej wsadzić nie mogę, bo mam zbyt krótki wąż do podlewania. Co prawda Krzysiek uważa, ze ich podlewać nie trzeba, ale ja myślę, że jednak troche wody w okresie kwitnienia by im się przydało tak jak truskawkom.

Dwa dni temu uciekł Pikuś. Zajęci byliśmy plewieniem, a on to wykorzystał i przez dziurę w ogrodzeniu zwiał na drogę wiodącą do domu sąsiada. Dobrze, że Krzysiek zauważył, że go nie ma i wybiegł za nim. Był już przy bramie i usiłował wejść na podwórko. Podejrzewam jednak, że gdyby zobaczył jakiegoś psa to by za nim pobiegł i mogłoby się to tragicznie skończyć, bo nie zna ulicy i samochodów się nie boi. Teraz już go na podwórko nie zabieramy jak coś robimy i nie mamy możliwości śledzenia jego poczynań na bieżąco. Dobrze, że tak się to skończyło.

Znowu jestem na diecie. Nie cieszy mnie to wcale, bo przez te 3 miesiące bez diety strasznie się rozpuściłam. Straciłam też motywację i niestety przytyłam aż 7 kg. Wszystko przez to, że jadłam chleb, kluski i ziemniaki. Teraz znowu jem mało, bo staram się nie przekraczać 1200 kalorii i chudnę, ale strasznie wolno mi to idzie. Zamówiłam dietę Allevo na 12 dni to może pójdzie szybciej. Problem jest taki, że odkąd zaczęłam ćwiczyć zaczęłam też odczuwac apetyt na jedzenie. Strasznie mnie to męczy, bo ciągle o jedzeniu myślę. Myślałam o jakiś preparatach zmniejszających apetyt, ale te skuteczne mogą podnosić ciśnienie. Często również powodują przyspieszenie akcji serca. W dodatku to są kapsułki i nie można ich przegryźć, żeby wypróbować reakcję organizmu na mniejszej dawce. No i klops...

Wybory, rozważania o fryzurze, codzienność, pasztet i anioły...

Wczoraj miałam na wybory nie iść, bo żaden z kandydaów nie miał programu, który by mi w całości odpowiadał. Zdecydowałam się jednak i poszłam o 20 35. Głos oddałam i na drugą turę też pójdę. Swoją drogą nie bardzo mam nadzieję na poprawę dla przeciętnego człowieka. Wszyscy kandydaci obiecują, a słowa nie dotrzymują. Poza tym prezydent jest w Warszawie, a moje problemy są tu. Nikt mi sklepu pod bokiem nie otworzy ani przychodni, którą zlikwidowano ze względów ekonomicznych. Wątpię by moja renta znacznie wzrosła i zarobki Krzyśka. Wątpię by wiek emerytalny został obniżony, a państwo stało się bardziej socjalne na czym by mi zależało. Ciekawie będzie na wybory jesienią.
Dziś miałam iść do fryzjera, ale zrezygnowałam i do miasta nie pojechałam. Tym razem też zdecydowałam się na krótką fryzurkę. Kiedyś nosiłam tylko włosy długie. Preferowałam rozpuszczone, końskie ogony i koki. Później były półdługie. Krótkich nie uznawałam, bo wychodziłam z założenia, że są mało kobiece. Teraz czarować już nie zamierzam więc wreszcie zdecydowałam się na to co mi pasuje czyli na o co jest wygodne. Jednak wiek dojrzały też ma swoje plusy.
Dziś powinnam zerwać i wysuszyć zioła. Może glistnik albo liście mlecza. Kwiatów w tym roku chyba zbierać nie będę, bo jest ich mało i postanowiłam zostawić je na rozmnożenie. Nie wiem jednak czy coś zbiorę, ponieważ pogoda jest niezbyt dobra. Wieje wiatr, a ja jeszcze kaszlę. Poza tym rosa długo leży na roślinach. Wszystko jest jeszcze wilgotne.
Po południu będę oglądać filmy i czytać. Zrobię też pasztet z soczewicy.

Pasztet

25 dkg soczewicy czerwonej
2 marchwie
otręby owsiane
jajko
sól
pieprz
kminek
tymianek
cebula

Soczewicę ugotować i zmielić razem z cebulą i marchwią. Dodać otręby, jajko i przyprawy. Wyrobić. Włożyć do posmarowanej i wysypanej bułką blaszki i piec około 50 minut w 180 stopniach.

A na koniec Poyel. Anioł ten opiekuje się dobrobytem i potrafi przynieść bogactwo. Uczy też zarządzania finansami. Można go poprosić o pomoc gdy szuka się pracy zwłaszcza tej lepiej płatnej. Czasem pomaga wygrywać pieniądze. Mnie wyszedł ostatno i zdecydowałam się wysłać kupon totolotka choć hazardzistką nie jestem. Nie wygrałam, ale za to zdobyłam dodatkowe zlecenie.

Zioła do zebrania, filmy, trochę narzekania i sałatka z buraków...

Infekcja mi przechodzi, ale jeszcze miewam ataki kaszlu. Wczoraj już nie wytrzymałam i wyszłam do ogrodu plewić. Przejrzały ziemniaki i bób. Nie rozchorowałam się z powrotem więc i dziś pewnie wyjdę jak pogoda pozwoli. Też trochę poplewię. Powinnam zerwać pokrzywę do suszenia, ale nie wiem czy dziś to zrobię, bo wykupiłam sobie konto premium na Kinomanie i powinnam to wykorzystać. Mój ulubiony serial czeka. Został mi jeszcze jeden sezon Downton Abbey. Już czekam na ostani finałowy, który ma się zacząć we wrześniu. Z drugiej strony szkoda mi będzie bohaterów pożegnać, bo się z nimi zżyłam...
W maju mam jeszcze zebrać pokrzywę, liście mniszka, liście porzeczki czarnej i brzozy, przytulię, bez czarny, koniczynę czerwoną. Zdecydowałam się też wysuszyć glistnik, którego jest u mnie cała masa. Zioło to trzeba używać bardzo ostrożnie, bo użyte w nadmiarze ma właściwości trujące. Mnie przyda się na uspokojenie i sen oraz na wątrobę. W późniejszym okresie chcę jeszcze zebrać szyszki chmielu, liście jabłoni, maliny, truskawek i orzecha włoskiego oraz nawłoć i może kłącza perzu. Pewnie też zbiorę trochę podagrycznika. Z nim mam sporo kłopotu, bo choć go używam sporo to wciąż go jest więcej i więcej i zarasta mi grządki.
A na koniec sałatka z buraka i trochę narzekania. Znowu mnie dziś dopadło po pierwsze dieta i po drugie brak samochodu. Samochodu nie ma i nie będzie, bo Krzysiek do zrobienia prawa jazdy się nie rwie. Kiedyś jeszcze w szkole trzy razy nie zdał egzaminu z jazd i powiedział sobie, że dość. Koniec. Basta. Ja też prawa jazdy nie zrobię, bo straszny ze mnie tchórz, a na jezdniach teraz okropny tłok. Sporo też szaleńców się kręci. No i wygląda na o, że jestem już skazana na jazdy autobusem i taksówkami. Strasznie to frustrujące jest i nadal mi ciężko, choć samochodu w domu nie ma już ponad 10 lat. Po drugie dieta. Mam jej już serdecznie dość. Zaczęłam jeść normalnie, zdrowo czyli około 1500 kalorii i przytyłam 6 kg w 2 miesiące. Nawet treningi nie pomogły. No i nie wiem co dalej...Nie myślę już o tym, żeby być zgrabną. Chcę schudnąć, żeby mi było łatwiej się ruszać...

Sałatka

1 burak
2 ziemniaki
2 jajka na twardo
sól
pieprz
majonez

Burak ugotować i pokroić , dodać jajka i ziemniaki ugotowane w łupinach i rozdrobnine. Doprawić, dodać majonez i wymieszać.

Wieści z sadu, ogródek ziołowy, problemy ze zdrowiem i placek z rabarbarem...

Przyroda oszalała. Wszystko kiełkuje, rośnie i kwitnie. Pięknie jest. U mnie w sadzie nie wszystko niestety jest tak jak być powinno, bo brzoskwinia posadzona dwa lata temu coś mi podsycha i kiepsko rośnie. Ledwie parę liści wypuściła. Zeszłoroczne maliny też jeszcze prawie nie wypuściły liści. Sterczą tylko patyki. Ładnie za to rośnie jeżyna bezkolcowa, porzeczki czarne, które w zeszłym roku rozmnożyłam i agresty. Niektóre agresty z tych posadzonych dwa lata temu będą owocować. Kwitną też niektóre młode drzewka i stare oczywiście też. Sporo kwiatów jest na śliwkach, gruszy i jabłoniach. Ciekawe ile będzie owoców. Śliwek w zeszłym roku było bardzo dużo to w tym roku może nie być. Jabłek prawie nie było, a gruszki chorowały i spadały niedojrzałe. Nie było też orzechów włoskich.

Zadowolona jestem z ogródka ziołowego. Całkiem nieźle mi zioła w ogródku rosną. Część przetrwało zimę i ładnie się rozkrzewiło. Szczególnie dużo mam tymianku i cząbru. Trochę ziół dokupiłam. Już się przyjęły. Część wysiałam. Świeżych ziół używam w ciepłe miesiące całkiem sporo. Dodaję je do sosów, zup, zapiekanek, pasztetów. Ostatnio były bułki z czosnkiem niedźwiedzim i makaron z sosem pomidorowym ze świeżą bazylią. Lubię też ziemniaki posypać tymiankiem jak koperkiem. To czego w lecie nie wykorzystam suszę na zimę.

Od poniedziałku znowu jestem chora. Mam katar i okropnie kaszlę, boli mnie głowa, gardło, ucho i mięśnie. Czuję się podle. Zaraził mnie oczywiście Krzysiek. Coś z tą moją odpornością jest nie w porządku ostatnio. Kiedyś chorowałam góra raz w roku, a teraz już
trzeci. Chyba czas przeprowadzić jakąś kurację wzmacniającą odporność. Może czosnkową. Pomocne też może być Reiki. Krzyśkowi też się przyda. Dziś miałam zbierać do suszenia liście maliny. Miałam również pikować sałaty, ale nie mam odwagi wyjść na dwór. Upiekłam tylko placek z rabarbaru i zrobiłam z liści preparat na mszyce.

Ciasto

2 szklanki mąki
3/4 szklanki oleju
3/4 szklanki cukru
1/2 szklanki napoju gazowanego
kilka rabarbarów
3 łyżki kakao
4 łyżeczki proszku do pieczenia
4 jajka
cynamon
olejki
cukier waniliowy

Wszystkie składniki oprócz rabarbaru i kakao wsypać do miski i wyrobić gładką masę łyżką. Wylać do tortownicy połowę masy, a do połowy dosypać kakao i też wyłożyć. Rabarbar pokroić i rozłożyć na cieście. Piec około 50 minut w 220 stopniach w piekarniku z termoobiegiem. W normalnym krócej. 

Spacer po lesie, plany na zbiory ziół, kleszcze i jadalne kwiaty...

Chłodny maj dobry urodzaj
Jak burze w maju częste, snopki gęste
Jak w maju zimno to w stodole ciemno
Deszcz majowy czyste złoto. Chłopie pospiesz się z robotą.
Jaki będzie ten maj przewidzieć trudno. Prognozy mrozami nie straszą. Upałami też nie. Zobaczymy...
Wczoraj byłam z Krzyśkiem w lesie. Wybrałam się, żeby się zorientować jakie zioła mogę już zebrać. Chodziło mi głównie o mniszek, pączki sosny, świerka i pączki brzozy. Mniszka nie znalazłam. Pączki świerka jeszcze nie są gotowe do zbioru. Pączki brzozy zmieniły się w liście, które zbiorę w czwartek. Pączki sosny już też można zbierać. Będzie z nich nalewka oraz syrop na kaszel i przeziębienie. Liście brzozy natomiast są przydatne między innymi podczas przeziębienia, bo działają napotnie. Ja je zbieram głównie z powodu właściwości przeciwreumatycznych i poprawiających przemianę materii. Czyszczą też nerki i odtruwaja układ krwionośny. Wczoraj zerwałam liście lilaka mające włściwości napotne. Jutro będę zbierać przytulię. Po wycieczce znalazłam dwa kleszcze na Pikusiu, jednego na Krzyśku i jednego na sobie. Czas kupić psu jakiś preparat zabezpieczający. Myślałam o obroży. Przydało by się też kupić pompkę do odsysania jadu. Ponoć dobrze się sprawdza. W lesie został już wyłożony preparat dla lisów na wściekliznę. Niewiele brakowało, żeby się Pikuś do niego nie dobrał. W ostatniej chwili go Krzysiek odciągnął. Na szczęście był na smyczy, bo luzem w lesie go nie puszczamy ze względu na zwierzęta i myśliwych, którzy do psów w lasach strzelają.

Dziś jadę do miasta po suchy nawóz bydlęcy i sadzonki kapusty. Kupię zwykłą i włoską. Może też kupię parę sałat. Mam również mamie kupić pelargonię i werbenę oczywiście czerwone, bo tylko takie lubi. Kupię też kolejne nasiona dyni, bo już 3 opakowania kupiłam i nic nie kiełkuje. Kabaczki wysiane w tym samym czasie już są piękne. Jeśli mi się uda to kupię też mamie książkę Moniki Jaruzelskiej. Po południu jak nie będzie deszczu pójdę dalej plewić pod porzeczkami. Mam też zamiar upiec bułki z czosnkim niedźwiedzim.

A na koniec lista kwiatów, których smaku spróbuję w tym roku. Będę je dodawać do zapiekanek, tart i omletów. Oczywiście tak, żeby Krzysiek nie wiedział, bo chyba by nie zjadł. Choć kto go tam wie? W końcu ostatnio przekonał się do pokrzywy, którą dodałam do tarty. Sporo jej było. Przyznałam się dopiero wtedy gdy już zjadł i pochwalił...Wielkie oczy zrobił...
bez czarny
lilak,
begonia
bratek
czosnek
dziurawiec
floks
funkia
grusza
gwiazdnica
jabłoń
koniczyna
mniszek
nasturcja
nagietek
ogórecznik
rumianek
słonecznik
szczypiorek
śliwka
rzodkiewka
wiśnia

Święto, kulinaria, marnowanie żywności i wspomnienia o wsi...

Beltane już za mną. Jutro święto państwowe. U mnie jako, że dom był zawsze patriotyczny, odkąd tylko stało się to dozwolone, w tym dniu musiała zawisnąć flaga. Kiedyś pilnował tego zwyczaju dziadek. Teraz pilnuje mama i Krzysiek. Ten zwyczaj nie jest u mnie w okolicy zbyt populary, bo flagi powiewają zaledwie w 3 domach. Cóż. Ja nawet sąsiadów rozumiem, bo sama niekoniecznie bym flagę wieszała. Nie jestem specjalnie patriotką. Może jestem taką trochę, ale nie aż taką by wieszać flagę. Pamiętam czasy gdy na 1 maja flaga wisieć musiała. Pamiętam czyny społeczne, malowanie krawężników, sprzątanie przed domami, pochody. Kiedyś pozostawienie flagi na 3 maja było karalne. Teraz każdy robi jak uważa i to moim zdaniem jest dobre. Nie ma przymusu. 

Święto świętem, ale ja specjalnie tego dnia akcentować nie będę. Nawet kolację będę miała skromną, bo chleb panierowany w bułce i w jajku i pieczony na patelni teflonowej. Czasem takie potrawy jemy, bo nie znoszę marnowania jedzenia. Chleb wykorzystuję do ostatniej kromki. Robie kotlety z chleba, wodzianki, grzanki z dodatkami i grzanki do zupy. Zwykle to czego nie zjemy na obiad zjadamy na kolację, a to czego nie zjedzą moje zwierzaki wynoszę dla bezdomnych zwierząt. Wszystko znika. Nie kupuję też zbyt dużo jedzenia, a tylko tyle ile zdołamy zjeść. Tak było zawsze u mnie w domu i tak jest teraz...

Dziś w nocy śniła mi się Kamesznica i okres gdy były tam hodowane kury kaczki i świnia. Pamiętam, że były wtedy wakacje, a moja mama skręciła nogę i nic nie mogła robić. Przyjechała więc do domu do Będzina, a mnie tata zabrał do Kamesznicy prawie na dwa miesiące. Wszystko przy zwierzętach musiałam zrobić i bardzo tą pracę lubiłam. Pamiętam jak karmiłam świnię koniczyną i jabłkami, bo przepadała za tym. Pamiętam całe gary parzonych pokrzyw i gotowanych ziemniaków. Pamiętam maleńkie żółto-brązowe kaczuszki pływające w taczce pełnej wody i kurczaki siadajace mi na ramionach gdy drobiłam dla nich chleb. Fakt, że żadnego mięsa po ubiciu przychówku nie tknęłam mimo, że był kryzys. To były wspaniałe czasy i tak właśnie chciałabym żyć. Cóż nie udało mi się...Brakło mi odwagi i na nadmiar gotówki też nie narzekałam, a dom na wsi kosztuje...Nie miałam też partnera z którym tego typu życie mogłabym planować. Z Krzyśkiem jesteśmy dopiero razem od 10 lat, a teraz to już za późno na zmiany...

A na koniec przepis na schab wędzony, a raczej na solankę. Schab wędziliśmy w piątek i wyszedł rewelacyjny. Jemy jutro...

1kg schabu bez kości
8-10 dkg soli do wędzenia
3 ząbki czosnku
2 liście laurowe
kminek
majeranek
pieprz
ziele angielskie

Wodę zagotować z przyprawami i solą. Ostudzić i włożyć schab na 3 dni. Codziennie przewracać. Następnie osuszyć, związać i wędzić.
Myślę o wyrobie wędlin na większą skalę. Może nawet kupię szynkowar i maszynkę do mielenia mięsa i napychania jelit, żeby wyrabiać kiełbasę...Może jesienią? Na razie myślę o wyrobie i wędzeniu serów. Dostawcę mleka już mam.